Αρχικά χαιρετώ την όμορφη παρέα
Βλέπω πως αν και εγώ έχω καιρό να μπω στο blog, εσείς συνεχίζετε να με τιμάτε και πολύ σας ευχαριστώ γι'αυτό
Για να πω όμως την αλήθεια μου, στην σημερινή βόλτα θυμήθηκα τα παιχνίδια μας....
Δηλαδή για να γίνω και πιο συγκεκριμένη "το αλφαβητάρι των σκέψεων" (https://ftiaxnontastimera.blogspot.com/2015/10/blog-post_25.html)
'Ετσι σκέφτηκα γιατί όχι, θα μπορούσα να το ξανακάνω. Στα
Ζεστά λοιπόν καθώς καθόμουν και έπλεκα τις λέξεις
Ήρθαν στο μυαλό μου χίλιες σκέψεις
Θέλω άραγε όλα αυτά που έχω
Ίσως φανώ αχάριστη, μα ώρες ώρες νιώθω, λιγάκι να με πνίγουν
Κι απ΄την άλλη, μήπως είναι μονάχα η κούραση που τόσο με θλίβει;
Λέω να κάνω πράγματα, να ξεκινήσω κάτι.... μαααα
Μάταιη η προσπάθεια, ο χρόνος δεν μου φτάνει
Ντάξει το τερμάτισα, άκρη ούτε εγώ δεν βγάζω
Ξέρω θα πείτε είμαι τρελή...και ίσως συμφωνήσω
Όμως κι εγώ δεν ξέρω τι να πω, νιώθω μπερδεμένη
Πως τα χω κάνει θάλασσα, ίσως λίγο χαμένη...
Ρωτώ τον εαυτό μου τι θέλει; τι του λείπει;
Σώστά όμως το μάντεψες, απάντηση δεν παίρνω
Τότε λοιπόν τα βάζω κάτω απ' την αρχή και
Ύστερα απ' ώρα
Φωνάζω πως όλα θα πάνε καλά
Χρειάζετε ηρεμία, αγάπη και συγχώρεση μια τέτοια ιστορία
Ψάχνω λοιπόν αυτούς που αγάπω συγγνώμη να ζητήσω
Ωραία ιδέα είχα τελικά και σένα στο προτείνω...
