Όρια

Μέσα σε ένα βραδινό περίπατο με σκέψεις πολλές και μπερδεμένες

αναζητώ τα όρια που θα με επαναφέρουν.
Σκέφτομαι και ζυγίζω την μέρα μου, την πίεση, το άγχος, τα χαμόγελα...
Νιώθω πως έχω αρχίσει να γίνομαι κακός άνθρωπος...

Κοιτάζω γύρω μου κι αφήνω το παρελθόν να μου συμπαρασταθεί.

Αναπωλώ τα ξέγνοιαστα φοιτητικά μου χρόνια και τα συγκρίνω με τον τρελό ρυθμό της καθημερινότητας μου. Σκέφτομαι πόσο αχάριστη ήμουν που δεν εκτιμούσα τον τόσο ελεύθερο χρόνο κι απ'την άλλη μήπως τώρα κάνω το ίδιο...Γκρινιάζω τόσο πολύ που δεν μ'αντέχω..

Και τότε σταματώ και κοιτώ ξανά γύρω μου.

Είναι τόσο ωραία αυτή η πόλη...έχω τόσο καιρό να βγω μια βόλτα

Είναι τόσο όμορφη αυτή η βραδινή ησυχία μέσα στην βουή της πόλης και στον χαμό της μέρας!

Ευχή από καρδιάς να αποκτήσω ένα σπίτι δίπλα στην θάλασσα, να μπορώ να την βλέπω και και να την μοιρίζω, να τις αφήνω όλες μου τις έγνοιες και να προσεύχομαι στον ξάστερο ουρανό της...

Παίρνω μια βαθιά ανάσα, αφήνω τα προβλήματα να προσπεράσουν, βρίσκω την ηρεμία μου και επιστρέφω σπίτι!
Αύριο θα είναι μια καινούρια μέρα :)

Έχει ο Θεός.................κι εμείς σαν παιδιά Του!

Άλλη μια χρονιά...

Σήμερα είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας,

είναι ο ερχομός της Άνοιξης

και μαζί είναι και τα γενέθλια μου...!

Μια μέρα με δώρα και πολλές ευχές για χρόνια πολλά, για καλό παράδεισο!!!

Το πρωί στην εκκλησία, μόλις είδα αυτή την εικόνα, ένιωσα πως είναι κάτι που θέλω...

Οι συγκρούσεις πολλές, η τρέλα και οι φωνές ατελείωτες, οι τσακωμοί συνεχείς κι όμως αυτό το κράτημα του χεριού, είναι αυτό που αξίζει, αυτό που θέλω να έχω όταν τα χρόνια περάσουν και τα παιδιά φτιάξουν τις δικές τους οικογένειες, όταν ηρεμήσει επιτέλους το σπίτι κι αρχίσουμε να αναπωλούμε αυτή την τρέλα κι αυτό το τρέξιμο, θέλω να είναι ακόμη εκεί αυτό το χέρι που τόσο με στηρίζει.

Σημερινή ευχή μου λοιπόν ο Θεός να μου δώσει χρόνια με πολλή αγάπη και υπομονή!!!

Καλό μήνα σε όλους!

Ώρα για παιχνίδι

Αρχικά χαιρετώ την όμορφη παρέα

Βλέπω πως αν και εγώ έχω καιρό να μπω στο blog, εσείς συνεχίζετε να με τιμάτε και πολύ σας ευχαριστώ γι'αυτό

Για να πω όμως την αλήθεια μου, στην σημερινή βόλτα θυμήθηκα τα παιχνίδια μας....

Δηλαδή για να γίνω και πιο συγκεκριμένη "το αλφαβητάρι των σκέψεων" (https://ftiaxnontastimera.blogspot.com/2015/10/blog-post_25.html)

'Ετσι σκέφτηκα γιατί όχι, θα μπορούσα να το ξανακάνω. Στα

Ζεστά λοιπόν καθώς καθόμουν και έπλεκα τις λέξεις

Ήρθαν στο μυαλό μου χίλιες σκέψεις

Θέλω άραγε όλα αυτά που έχω

Ίσως φανώ αχάριστη, μα ώρες ώρες νιώθω, λιγάκι να με πνίγουν

Κι απ΄την άλλη, μήπως είναι μονάχα η κούραση που τόσο με θλίβει;

Λέω να κάνω πράγματα, να ξεκινήσω κάτι.... μαααα

Μάταιη η προσπάθεια, ο χρόνος δεν μου φτάνει

Ντάξει το τερμάτισα, άκρη ούτε εγώ δεν βγάζω

Ξέρω θα πείτε είμαι τρελή...και ίσως συμφωνήσω

Όμως κι εγώ δεν ξέρω τι να πω, νιώθω μπερδεμένη

Πως τα χω κάνει θάλασσα, ίσως λίγο χαμένη...

Ρωτώ τον εαυτό μου τι θέλει; τι του λείπει;

Σώστά όμως το μάντεψες, απάντηση δεν παίρνω

Τότε λοιπόν τα βάζω κάτω απ' την αρχή και

Ύστερα απ' ώρα

Φωνάζω πως όλα θα πάνε καλά

Χρειάζετε ηρεμία, αγάπη και συγχώρεση μια τέτοια ιστορία

Ψάχνω λοιπόν αυτούς που αγάπω συγγνώμη να ζητήσω

Ωραία ιδέα είχα τελικά και σένα στο προτείνω...

Μετά από πολύυυυυ καιρό...!

 Χαιρετώ την όμορφη παρέα!

Σβήνοντας κάποια email για να ελευθερώσω την μνήμη του google, έπεσα πάνω στα παλιά mail του blog...η αλήθεια είναι πως είχα ξεχάσει την υπάρξη του και μια νοσταλγία με ώθησε στο να γράψω ξανά. Ίσως να είναι μια τυχαία ανάρτηση, ίσως να γίνουν και πιο συχνές...

Η αλήθεια είναι πως η ζωή μου έχει αλλάξει εντελώς από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ....και ίσως και να μου λείπει αυτό το κομμάτι μου.

Η καθημερινότητα μου πλέον τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και οι απαιτήσεις της ημέρας δεν μου αφήνουν καθόλου ελεύθερο χρόνο για να βολτάρω στο internet.

Είναι αυτή η εποχή του χρόνου, που συνήθως κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς, οπότε εγώ θα πω Δόξα τον Θεό για την όμορφη χρονιά που πέρασα και για τα πλούσια δώρα που έλαβα!

Καλή κι ευλογημένη χρονιά σε όλους!

.....και φυσικά καλό ξημέρωμα :)