Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Απολογισμός της χρονιάς

Καλά πέρασε κι αυτή η χρονιά...πολύ καλά θα έλεγα...
Σ'αυτή την χρόνια άλλαξε ριζικά η ζωή μου...όλα γύρω μου άλλαξαν προς το καλύτερο ;)
Χαίρομαι για όλα αυτά που ήρθαν στον δρόμο μου, ακόμη και για κάποια που ίσως λιγάκι να με πίκραναν. Βλέπεις όλα μες την ζωή είναι!
Από την άλλη σκέφτομαι πως χάρη σ'αυτά τα άσχημα μπορώ να ξεχωρίζω και να κάνω πιο πολύτιμα τα όμορφα :)
Με τα χρόνια συνειδητοποιώ πως λίγοι είναι οι άνθρωποι που πραγματικά θέλουν να παραμείνουν στην ζωή μου, ακόμη κι αν η απόσταση μας χωρίζει σε κάθε μας συνάντηση είναι σαν να μην έχει περάσει ούτε ένα λεπτό.
Είναι και κάποιοι άλλοι που έχουν γίνει απλά μια αγαπημένη συνήθεια, που κάθε καφές είναι σαν επανάληψη του προηγούμενου κι όμως κι αυτό έχει την χάρη του...
Είναι και οι καινούριοι που δύσκολα θα καταφέρουν να μπουν στην ρουτίνα μου...
Ακόμη με εντυπωσιάζει το πως κάποιοι άνθρωποι κερδίζουν από την πρώτη στιγμή ένα κομμάτι της καρδιάς μου, το πόσο εύκολα τους εμπιστεύομαι και στηρίζομαι πάνω τους!
Είναι μαγεία οι ανθρώπινες σχέσεις!
Το μότο της χρονιάς και κάθε χρονιάς είναι πως ΟΛΑ ΠΕΡΝΑΝΕ! γι' αυτό να κοιτάω να απολαμβάνω την κάθε στιγμή και να μην μένω σε μικρότητες...
Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα σου εύχομαι!!!

υ.γ. το ξέρω πως είναι λιγάκι νωρίς για απολογισμό μα τώρα βρήκα χρόνο και όρεξη...ίσως τα ξαναπούμε πριν το 2018...φιλιάαα ;)

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Με διάθεση Χριστουγέννων

Απόψε κάνοντας μια μικρή βόλτα στην blogoγειτονιά
Βλέπω στην γλυκιά μας την Μαρίνα, μια πρόταση για ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη
Γύρισα λοιπόν πίσω στα προπέρσινα τεφτέρια
Δηλαδή σωστή ανασκαφή...χαχαχαχαχα
Έψαχνα να βρω πως πήγε εκείνο το γράμμα που είχα γράψει ;)
Ζήτησα πολλά είναι η αλήθεια
Ήρθαν όμως...καλά όχι όλα....
Θα έλεγα....τα πιο σημαντικά!!
Ίσως λοιπόν για φέτος άγιε μου Βασίλη να έφερνες εκείνη την φωτογραφική που λέγαμε...χαχαχαχα
Κατά τα άλλα θα ήθελα να φροντίσεις όλοι οι αγαπημένοι μου να έχουν την υγεία τους
Λέω να μην σε ζαλίσω με πολλά φέτος, ακόμη κι αν δεν τα καταφέρεις με την μηχανή φρόντισε να ζήσω κι αυτή την χρονιά που έρχεται υπέροχες στιγμές...
Μην ανησυχείς για την αποτύπωση, θα τις κρατήσω χαραγμένες στην μνήμη μου
Ντάξει, θα βοηθήσει λιγάκι και το κινητό...
Ξέρεις εσύ ;)
Όφου...αυτά από μένα
Πάμε τώρα να το κλείσουμε κάπως όμορφα :D
Ράντεβου και πάλι του χρόνου
Σίγουρα βέβαια δεν το υπόσχομαι, το ελπίζω όμως
Τέλος πάντων, ήθελα να σ'ευχαριστήσω για όσα μου χάρισες
Υποθέτω πως και φέτος θα συνεννοηθούμε
Φυσικά φρόντισα να είμαι καλό κορίτσι
Χαρούμενα Χριστούγεννα εύχομαι!
Ψύχρα έβγαλε....σε χαιρετώ
Ωραιοζήλη!

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Να ζεις την κάθε μέρα!!!

Σήμερα ξύπνησα με διάθεση δημιουργίας....
....μετά από πολύ καιρό αποφάσισα να ξαναπιάσω τα μολύβια μου...
έτσι στα γρήγορα....έφτιαξα αυτό....
....και με την βοήθεια του instagram...βγήκε αυτό...
...όταν δε έφτασε στον υπολογιστή η εικόνα μεταμορφώθηκε κάπως έτσι...
Ποια σου αρέσει;;;


αααα ξέχασα να σου πω, ότι η ιδέα ήρθε από εδώ:

Να έχεις μια υπέροχη μέρα...καλή συνέχεια σε ότι κάνεις :)

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Απολυτίκιο. Ήχος δ'. 
Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον, και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις. Εν ναώ του Θεού, τρανώς η Παρθένος δείκνυται, και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλλεται. Αύτη και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν' Χαίρε της οικονομίας, του Κτιστού η εκπλήρωσις. 

Κοντάκιο. Ήχος δ'. 
Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ. Ό καθαρότατος Ναός του Σωτήρος, η πολυτίμητος πάστας και Παρθένος, το ιερόν θησαύρισμα της δόξης του Θεού, σήμερον εισάγεται, εν τω οίκω Κυρίου, την χάριν συνεισάγουσα, την εν Πνεύματι Θείω ην ανυμνούσιν Άγγελοι Θεού' Αυτή υπάρχει, σκηνή επουράνιος.

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Προετοιμασία για τα Χριστούγεννα

"...Στόχος μας λοιπόν είναι λίγο να λεπτίνει το αισθητήριο μας, να αυξηθεί η ευαισθησία μας. Η εσωτερική μας αγάπη να πιάνει τα μηνύματα του Θεού. Αν θέλετε να το πω πιο απλά να μάθουμε τη γλώσσα του Θεού για να μπορούμε να την κατανοούμε, να μετατοπίσουμε λίγο το φάσμα της ευαισθησίας μας για να πιάνουμε τις δικές Του τις συχνότητες. Τι λοίπον θα μπορούσαμε να κάνουμε προς αυτήν την κατεύθυνση;;..."
Μια υπέροχη ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτη Νικόλαου Χατζηνικολάου
Καλόν αγώνα!

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Μια καταπληκτική ιστορία...

"Μόνο ο Μιχαήλ Άγγελος ανέσταινε τους νεκρούς" συνέχισε εκείνη. "Άκουσα μια ιστορία για ένα ρωμαϊκό άγαλμα που βρέθηκε περίπου πεντακόσια χρόνια αφού το είχαν σκαλίσει. Ήταν άθικτο μόνο που του έλειπε ένα χέρι. Ζήτησαν από τον Μιχαήλ Άγγελο να φτιάξει ένα καινούριο. Παρά τις σοβαρές ανησυχίες για το πως θα έδειχνε το νέο χέρι σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα, ο Μιχαήλ Άγγελος επέμενε πως ήταν ανατομικά σωστό - ότι το χέρι ήταν ακριβές αντίγραφο του χαμένου χεριού. Μερικές εκατοντάδες χρόνια αργότερα, ένας αγρότης βρήκε ένα βαρύ κομμάτι μάρμαρο στο χωράφι του έξω από τη Ρώμη, το οποίο αποδείχθηκε πως ήταν το αρχικό χαμένο χέρι του αγάλματος. "Και;" αναφώνησε ο Χένρυ τινάζοντας τη στάχτη του τσιγάρου του. "Είχε ακριβώς το ίδιο σχήμα και τις ίδιες διαστάσεις με αυτό που είχε δημιουργήσει ο Μιχαήλ Άγγελος".
Όλα τα ωραία άρχισαν μετά
Σάϊμον Βαν Μποϋ

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Η Ελληνική γλώσσα!

Ο Παπαδιαμάντης, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο ποιητής Νίκος Καρούζος, "προσπάθησε να υπάρξει, όχι να γράψει", και ο ίδιος παρότι έζησε μέσα στη δίνη των γλωσσικών αντιπαραθέσεων των "καθαρευουσιάνων" και των "μαλλιαρών", δεν θέλησε να ταυτίστει με καμιά γλωσσική παράταξη. Οι γλώσσες δεν επιβάλλονται, έλεγε. Εξελίσσονται αβίαστα καθώς χρησιμοποιούνται και λαλιούνται κατά τις ανάγκες του λαού, "που τις παίζει έτσι όπως θα έπαιζε το λαγούτο και το κανονάκι του, για να εκφράσει με ήχους τα ανέκφραστα λόγια". Η στάση λοιπόν του Παπαδιαμάντη στο γλωσσικό ήταν έλλειψη στάσης και στράτευσης, ενώ επέκρινε κάθε μονομέρεια και οίκτιρε τον ελληνικό λαό για τη σύγχυση που του έχουν προκαλέσει οι πνευματικοί ηγέτες του: "Ο λαός ετούτος είναι ο πλέον άτυχος των λαών του κόσμου, επειδή οι οδηγοί του σκέφτονται έτσι άστοχα αρκετές φορές. Κρίμα! Και επειδή εις την ελληνικήν γλώσσαν άλλως νοούμεν, άλλως ομιλούμεν και άλλως γράφομεν".
Η Μετανάστρια
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Να κάνεις προσευχή...καρδιακή προσευχή!

Γι'αυτό λεώ στον κόσμο: "Εγώ θέλω να μιλώ για σας στον Θεό, και όχι σε εσάς για τον Θεό. Αυτό είναι καλύτερο για σας αλλά δεν με καταλαβαίνετε".
άγ. Παΐσιος

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

Ένα λεπτό της ώρας...

Κάποιος κουτοπόνηρος πλησίασε έναν ασκητή και τον ρώτησε:
- Τι είναι Γέροντα, για το Θεό χίλια χρόνια;
- Ένα λεπτό της ώρας, παιδί μου, αποκρίθηκε εκείνος.
- Και τι είναι μια βαλίτσα χρυσάφι;

- Τίποτα! Μία δραχμή.
- Τότε παρακάλεσε Γέροντα το Θεό να μου δώσει μία...δραχμή!

Τον λοξοκοίταξε ο ασκητής, σιώπησε και σε λίγο του απάντησε:
- Το είπα στο Θεό και μου είπε να περιμένεις ένα λεπτό της ώρας!

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

Καλό μήνα!

Εύχομαι ένα μήνα όμορφο!
με καινούριους στόχους!
με πολλή αγάπη!
με πολλές δραστηριότητες!
με πολλά ταξίδια!
με πολλούς φίλους!
και πολλά χαμόγελα :)
Καλό κι ευλογημένο μήνα!

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

Άγιος Δημήτριος

Ο Άγιος Δημήτριος θεωρείται προστάτης και πολιούχος της Θεσσαλονίκης. Με τη βοήθεια του Αγίου η πόλη σώθηκε πολλές φορές από τις επιδρομές των Αβάρων, των Σλάβων και των Βουλγάρων. Οι υπερασπιστές της διηγούνταν πολλές φορές ότι έβλεπαν έναν πολεμιστή πάνω στο άλογο του να προχωρεί μπροστά στα πλήθη και να καταδιώκει με το ξίφος του τους εχθρούς. Με αυτή την μορφή παρουσιάζεται και από τη βυζαντινή αγιογραφία.

Οι μαρτυρίες λένε ότι δεν τον έβλεπαν σε όνειρο, αλλά τον έβλεπαν στην πραγματικότητα αυτόν τον ίδιον να μάχεται μεταξύ των στρατιωτών, να προηγείται και να οδηγεί αυτούς στην νίκη και στην σωτηρία.

Και άλλοτε τον έβλεπαν επάνω στα τείχη όμοιον προς οπλίτη πλήττοντα με το ξίφος του τους βαρβάρους. Άλλοτε τον έβλεπαν ενδεδυμένο με χλαίναν επί του πολεμικού του ίππου και κραδαίνοντα την αήττητον λόγχην του να προηγείται στις εξόδους εναντίον των πολιορκητών. Άλλοτε πάλιν φορών λευκή χλαμύδα διατρέχει το τείχος και έπειτα τρέχει επί της θαλάσσης δρομαίως περιπατών ως επί στερεού εδάφους και διασκορπίζει τον στόλο των βαρβαρικών μονοξύλων.

Και δεν τον έβλεπαν τον Αθλοφόρο μόνο οι πιστοί αλλά και αυτοί οι εχθροί. Όταν, μάλιστα, τους ρωτούσαν μετά τη νίκη γιατί έφυγαν εκείνοι έλεγαν: «Είδομεν ένα άνδρα ξανθόν και λαμπρόν, ο οποίος εκάθητο επί λευκού ίππου και εφόρει ιμάτιον λευκόν».

Αξίζει να αναφέρουμε ότι την ημέρα της γιορτής του Αγίου, στις 26 Οκτωβρίου 1912, ο ελληνικός στρατός μπήκε νικητής στη Θεσσαλονίκη ελευθερώνοντας την από τους Τούρκους.

Απολυτίκιο
Μέγαν εύρατο εν τοις κινδύνοις, σε υπέρμαχον η οικουμένη.
Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον. Ως ουν Λυαίου καθείλες
την έπαρσιν εν τω σταδίω θάρρυνας τον Νέστορα, ούτως
`Αγιε Μεγαλομάρτυς, Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε
δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Μετάφραση
Εσένα η οικουμένη βρήκε μεγάλο προστάτη στους κινδύνους.
Νικητή, εσύ που νικούσες τους ειδωλολάτρες. Διότι όπως του Λυαίου γκρέμισες την περηφάνια, αφού έδωσες θάρρος στο Νέστορα, έτσι
‘Αγιε Μεγαλομάρτυρα, Δημήτριε, να παρακαλείς το Χριστό, το Θεό μας,
για να μας δίνει το μεγάλο του έλεος.
Πηγή: εδώ

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Hobbies...


Βρες τρία χόμπυ
που να αγαπάς:
Ένα για να βγάζεις χρήματα,
Ένα για να σε κρατάει σε φόρμα,
και ένα για να σε κάνει δημιουργικό.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Θάλασσα...

"Γιατί η θάλασσα δεν είναι ένα τοπίο σαν όλα τ'άλλα...είναι το βίωμα της αιωνιότητας του Τίποτα και του Θανάτου. Ένα μεταφυσικό όνειρο."
Τόμας Μαν

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Ενα δάσος με κυπαρίσσια κάτω από τον πυθμένα!

Πριν από λίγο καιρό κάποιοι ψαράδες ανέφεραν ότι στον πυθμένα μιας περιοχής περίπου 25 χλμ μακριά από τις ακτές της Αλαμπάμα υπήρχαν κάποιοι περίεργοι σχηματισμοί. Ομάδα ερευνητών του πανεπιστημίου του Νότιου Μισισιπή και του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα αποφάσισαν να δουν τι συμβαίνει στην επίμαχη περιοχή. Διαπίστωσαν έκπληκτοι ότι σε βάθος 20 μέτρων κάτω από τον πυθμένα υπάρχει ένα καλοδιατηρημένο δάσος από κυπαρίσσια! 

Οι πάγοι και ο τυφώνας

Οι πρώτες αναλύσεις και μελέτες των ευρημάτων δείχνουν ότι το απολιθωμένο δάσος βρισκόταν στην επιφάνεια πριν από περίπου 60 χιλιάδες έτη. Η θεωρία των ερευνητών για το εντυπωσιακό εύρημα τους είναι ότι πριν από 60 χιλιάδες έτη η στάθμη της θάλασσας στην περιοχή ήταν περίπου 120 μέτρα μικρότερη και εκεί που είναι σήμερα θάλασσα υπήρχε στεριά και το δάσος με τα κυπαρίσσια. Είναι γνωστό ότι πριν από περίπου 60 χιλιάδες έτη η Γη βίωσε μια σφοδρή εποχή παγετώνων το τέλος της οποίας προκάλεσε την αύξηση της στάθμης της θάλασσας η οποία είχε ως αποτέλεσμα το δάσος να βυθιστεί. 

Ομως όπως φαίνεται το δάσος βρέθηκε κάτω από ένα παχύ στρώμα ιζημάτων το οποίο το προστάτεψε από την αποσύνθεση. Με βάση τις αναφορές αλλά και την μελέτη των ευρημάτων οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο τυφώνας Ιβάν το 2004 «ανακάτεψε» τον πυθμένα της περιοχής με αποτέλεσμα να... ξεπροβάλλουν από αυτόν κάποια από τα δέντρα του δάσους. Μάλιστα τα κυπαρίσσια όπως φαίνεται έχουν αρχίσει να λειτουργούν ως ένα είδος κοραλλιογενούς υφάλου αφού έχουν αρχίσει να σχηματίζεται εκεί ένα μικρό τοπικό οικοσύστημα. Ο δημοσιογράφος Μπεν Ρέινς εντυπωσιάστηκε από την ανακάλυψη και προχώρησε στην δημιουργία ενός μικρού ντοκιμαντέρ με τίτλο «The Underwater Forest» για το... Υποθαλάσσιο Δάσος.
Πηγή: εδώ


Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Mariposa..

Είδα μια μικρή, αλλά τόσο όμορφη πεταλούδα σήμερα έξω στο δρόμο εκεί που περπατούσα και με ταξίδεψε....

...με ταξίδεψε στα παιδικά μου χρόνια, εκείνα τα ωραία χρόνια!
όταν ήμουν μικρή παίζαμε με τις πεταλούδες, τις κυνηγούσαμε για παιχνίδι...

...κι όταν καμιά φορά καταφέρναμε να αιχμαλωτίσουμε μια στα βάζα μας την χαζεύαμε...
...χαζεύαμε αυτά τα υπέροχα φτερά που έχουν...
...μετά την αφήναμε και πάλι ελεύθερη για να πιάσουμε κάποια άλλη..
...όλες έχουν τόσο όμορφα χρώματα στα φτερά τους και μερικές έχουν και ιδιαίτερο σχήματα...
θυμήθηκα τώρα μια βόλτα στην Πάρο σε ένα χώρο όπου θα βλέπαμε πεταλούδες, πόσο είχα απογοητευτεί τότε...ήταν όλες μαύρες κι όταν πετούσαν από κάτω ήταν πορτοκαλί...αλλά όλες ήταν ίδιες...
...στο χωριό μου είχαμε πιο ωραίες, ήταν όλες διαφορετικές...
Τόσο διαφορετικές και τόσο όμορφες όλες τους!
Μετά επανήλθα στην πραγματικότητα και συνέχισα τις δουλειές μου...χαχαχα
Καλό απόγευμα :)

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Τι σου αρέσει να κάνεις;

Είναι κάποια πράγματα που μας αρέσουν...εμένα για παράδειγμα μου αρέσει πολύ το σχέδιο, η ζωγραφική...γενικότερα τα καλλιτεχνικά. Η αλήθεια είναι πως εύκολα βαριέμαι τα πράγματα με τα οποία καταπιάνομαι είναι ωραία όμως η διαδρομή μέχρι να τα μάθω...!
Αυτή η ανάρτηση είναι για να μου θυμίσει πόσα μπορώ να κάνω και να συνεχίσω να αγωνίζομαι για αυτά που μου αρέσουν! Να συνεχίσω να ζωγραφίζω, να σχεδιάζω, ακόμη και να χρωματίζω!
Αλήθεια εσένα τι σου αρέσει να κάνεις;
Καλή συνέχεια.. :)

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Θάλασσα...

Καλή σας μέρα!
Χθες που λέτε ο καιρός ήταν υπέροχος και μου η μέρα μου ακόμη πιο όμορφη!
Κι αυτό γιατί μετά από πολύ καιρό αποφασίσαμε να πάμε βόλτα στη θάλασσα...
 την πολυαγαπημένη μου θάλασσα!
Τρελαίνομαι να βλέπω αυτό το λαμπίρισμα του ήλιου πάνω στο απέραντο γαλάζιο..
...τα μικρά καβουράκια που παίζουν με το νερό...
...έχοντας φυσικά μαζί μου και την καλύτερη παρέα!!!
 Σας αποχαιρετώ προς το παρόν...
...και σας εύχομαι να έχετε μια υπέροχη μέρα ❤

υ.γ. για το τέλος μια πανοραμική μιας και τελευταία έχει γίνει αγαπημένη συνήθεια ;)

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Απώλεια....δάκρυα

"Η τραγωδία είναι μια ριζική αλλαγή στη ζωή μας που συνδέεται πάντα με την ίδια αρχή: την απώλεια. Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε μια απώλεια, δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να ξαναβρούμε αυτό που χάσαμε. Είναι καλύτερα να εκμεταλευτούμε το μεγάλο κενό χώρο που άφησε πίσω του και να τον γεμίσουμε με κάτι καινούριο."
...............................................
"Ήταν κι οι δυο εκεί, αλλά είχαν τα μάτια καρφωμένα πάνω σου, αμίλητες όπως όλοι, προσπαθώντας να σε στηρίξουν με το βλέμμα, λες και μπορεί ένα βλέμμα να στηρίξει έναν άνθρωπο"
Άλεφ
Paulo Coelho

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Ταξίδια...


"Ο άνθρωπος δυσκολεύεται πολύ να επικεντρωθεί στο παρόν. Σκέφτεται πάντα τι έκανε, με ποιο τρόπο θα μπορούσε να το είχε κάνει καλύτερα, ποιες είναι οι συνέπειες των πράξεων του, γιατί δεν έκανε αυτό που έπρεπε. Ή τον απασχολεί το μέλλον, τι θα κάνει αύριο, τι μέτρα πρέπει να λάβει, ποιος κίνδυνος τον περιμένει στη γωνία, πως να αποφύγει αυτό που δε θέλει και πως να πετύχει αυτό που πάντα ονειρευόταν."
............................................................
"Τα μεγαλύτερα μαθήματα μου τα δίδαξαν εκείνα ακριβώς τα ταξίδια. Ή, μάλλον πάντα ταξίδευα σαν τρελός ήδη από τότε που ήμουν νέος. Το τελευταίο διάστημα όμως ήταν σαν να ζούσα σε αεροδρόμια και ξενοδοχεία, και η αίσθηση της περιπέτειας άρχισε να παραχωρεί τη θέση της σε μια βαθιά ανία. Όταν παραπονιόμουν ότι δεν μπορούσα να μείνω πολύ καιρό σε ένα συγκεκριμένο μέρος, οι άλλοι εκπλήσσονταν: "Μα είναι τόσο ωραίο να κάνεις ταξίδια! Κρίμα που δεν έχω κι εγώ λεφτά για να κάνω το ίδιο!". 
Το να ταξιδεύεις δεν είναι ποτέ θέμα χρημάτων, αλλά θάρρους. Πέρασα μεγάλο μέρος της ζωής μου γυρίζοντας τον κόσμο ως χίπης. Πόσα λεφτά να είχα τότε; Καθόλου. Με το ζόρι μου έφταναν για να πληρώνω τα εισητήρια. Ακόμα κι έτσι όμως πιστεύω πως εκείνα τα χρόνια ήταν από τα καλύτερα της νιότης μου: έτρωγα άσχημα, κοιμόμουν σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με τους γύρω μου γιατί δε μιλούσα τη γλώσσα του τόπου, ήμουν αναγκασμένος να εξαρτώμαι από τους άλλους μέχρι και για να βρω κάπου να μείνω τη νύχτα.
Έπειτα από πολύ καιρό στο δρόμο, ακούγοντας μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνεις, χρησιμοποιώντας ένα νόμισμα που δεν ξέρεις την αξία του, περπατώντας σε δρόμους από τους οποίους δεν έχεις ξαναπεράσει, ανακαλύπτεις ότι το παλιό σου Εγώ, όπως και όλα όσα έχεις μάθει, είναι εντελώς άχρηστα μπροστά σε αυτές τις καινούριες προκλήσεις κι αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι, θαμμένο στο υποσυνείδητο σου, υπάρχει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον, τολμηρό, ανοιχτό στον κόσμο  και σε νέες εμπειρίες.
Έρχεται όμως μια μέρα που λες Αρκετά!
Αρκετά! τα ταξίδια έχουν γίνει πια για μένα μονότονη ρουτίνα."
Άλεφ
Paulo Coelho

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Ένας σελιδοδείκτης από το πουθενά...

Τις προάλλες καθώς ψώνιζα στο σούπερ....είδα αυτά τα Caotonique.....
...αύτα ντε που παίρναμε μικροί...
...κι αφού έφαγα το περιεχόμενο...μου έμεινε αυτή η λευκή λωρίδα που βόλεψε πολύ για σελιδοδείκτης στο βιβλίο που εκείνη την ώρα διάβαζα...
...σήμερα το πρωί όμως μου ήρθε μια ιδέα....
...decoupage!!!!
Κι έτσι δημιουργήθηκε αυτός ο σελιδοδείκτης!!!

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Ο Βασιλιάς Λιρ

..."Όπως όμως δεν μπορούν να αλλοιωθούν από την κακία η αληθινή αγάπη και η εμπιστοσύνη, έτσι και η ψευτιά και η ασπλαχνία δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την καλοσύνη"...

..."Αλλά ο Λιρ τον αποπήρε λέγοντας του πως αυτά τ'ασήμαντα κακά είναι ανεπαίσθητα εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη αρρώστια και πως το σώμα έχει την πολυτέλεια να είναι ευαίσθητο μόνο όταν το μυαλό είναι ξένοιαστο, αλλά το δικό του μυαλό έχει τέτοια αναστάτωση που οι αισθήσεις του δε λειτουργούν πια, μονάχα η καρδιά του εξακολουθεί να χτυπάει. Και του μίλησε για την αχαριστία των παιδιών προς τους γονείς παρομοιάζοντας τη με στόμα που δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει. Γιατί οι γονείς είναι για τα παιδιά του τα πάντα: και χέρια και τροφή."...
Ιστορίες από τον Σαίξπηρ
Charles & Mary Lamb

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Romeo & Juliet

"Όση ώρα κανόνιζαν αυτές τις λεπτομέριες, η παραμάνα φώναζε συνέχεια την Ιουλιέτα κι εκείνη μπαινόβγαινε διαρκώς, κι έδειχνε να ζηλεύει τον Ρωμαίο που θα τον αποχωριζόταν, όπως ένα κοριτσάκι που αφήνει το πουλάκι του να πετάξει για λίγο από το χέρι αλλά μετά το ξανατραβάει κοντά του από τη μεταξένια του κλωστή, γιατί φοβάται μήπως εκείνο φύγει. Αλλά και ο Ρωμαίος έδειχνε το ίδιο απρόθυμος να την αποχωριστεί. Γιατί για τους ερωτευμένους η πιο γλυκιά μουσική είναι ο ήχος της φωνής των αγαπημένων τους τη νύχτα. Τελικά χωρίστηκαν, αφού ευχήθηκαν ο ένας στον άλλο ύπνο γλυκό και ξεκούραστο για κείνη τη νύχτα."
Ιστορίες από τον Σαίξπηρ
Charles & Mary Lamb

Μιας και έχω άρκετο χρόνο τελευταία είπα να χαθώ στις σελίδες καινούριων, ίσως και παλιών βιβλίων...οπότε σύχνα πυκνά θα μοιράζομαι εδώ κομμάτια που μ'αρέσουν!
Καλημέρα :)

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Why i start


Όπως καταλαβαίνετε κι εγώ αυτό ψάχνω...
Γιατί άρχισα το blogging 
και γιατί μου ήρθε η ιδέα να το συνεχίσω,
ενώ δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το τι ανάρτηση να κάνω κάθε μέρα...χαχαχαχα
Θυμάμαι ότι μου άρεσε να μαζεύω σ'ένα σημείο όμορφα κείμενα που διάβαζα, 
ή έβρισκα σε διάφορα βιβλία...
Μετά γνώρισα αρκετό κόσμο εδώ μέσα....
και μου άρεσε η παρέα τους...οι απόψεις τους...τα παιχνίδια...!!
Για μένα είναι σαν ένας τρόπος διαφυγής νομίζω...
...είστε οι άγνωστοι φίλοι μου :)
Σήμερα έχει μια όμορφη μέρα κι εγώ λέω να κρατήσω αυτή την όμορφη διάθεση που έχω....
...ελπίζω να βοηθήσουν και οι γύρω μου σ'αυτό...χιχιχιχι
Καλή σου μέρα :D

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Η Ξάνθη γιορτάζει την επέτειο της 4ης Οκτωβρίου 1919.

Το χρονικό της απελευθέρωσης !

Την απελευθέρωσή της από τους Βούλγαρους γιορτάζει η Ξάνθη στις 4 Οκτωβρίου . Μια απελευθέρωση που προηγείται από την την υπόλοιπη Θράκη κατά μερικούς μήνες αφού η περιοχή απελευθερώνεται χωρίς πολεμικές μάχες και συνιστά την απαρχή της ενσωμάτωσης της Θράκης στον Εθνικό Κορμό, που συντελείται την άνοιξη του 1920. Τα γεγονότα των ημερών και οι διεθνείς ισορροπίες που ευνοούν κάτι τέτοιο, περιγράφονται στο χρονικό που ακολουθεί:
To χρονικό:

Η Ξάνθη είχε ήδη απαλλαχθεί από τον τουρκικό ζυγό, ύστερα από 500 και πλέον χρόνια κατοχής και με καθυστέρηση σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1912 στο πλαίσιο του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, όταν απελευθερώθηκε από βουλγαρικά στρατεύματα (τότε συμμαχικά). Αυτά στη συνέχεια μετεβλήθησαν σε στρατεύματα κατοχής, υλοποιώντας τη λεγόμενη «πρώτη βουλγαρική κατοχή» της Ξάνθης που διήρκεσε 8 μήνες.

Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις κατέλαβαν για πρώτη φορά την Ξάνθη τον Ιούλιο του 1913, κατά το Β ‘ Βαλκανικό Πόλεμο, όμως η ελεύθερη περιόδος αποδείχτηκε ιδιαίτερα μικρή καθώς κράτησε μόνο 15 μέρες αφού η Συνθήκη του Βουκουρεστίου παραχώρησε την περιοχή στη Βουλγαρία. Η δεύτερη αυτή κατοχή υπήρξε ιδιαίτερα επώδυνη και οι μαρτυρίες αναφέρουν ότι οι διωγμοί και οι αρπαγές περιουσιών του ελληνικού πληθυσμού – μεγάλο μέρος του οποίου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ξάνθη και να περάσει στην Ανατολική Μακεδονία- υπήρξαν οι σκληρότερες στην ιστορία της Ξάνθης.

Μετά τη νίκη των Ελλήνων τον Οκτώβριο του 1918 σε βάρος των γειτόνων, δημιουργήθηκε το διασυμμαχικό κράτος, γνωστό ως «Χώρα της Θράκης» υπό γαλλική διοίκηση και με την παρουσία της ελληνικής μεραρχίας που εγγυόταν την ασφάλεια του πληθυσμού.

Ο αρχηγός των Συμμαχικών Δυνάμεων της Ανατολής, Στρατηγός Ντ’ Εσπεραί σε σημείωμά του ανέφερε ότι η «η παραχώρησις της Θράκης εις την Ελλάδα θα είναι δικαία αμοιβή δια την λαμπράν συμμετοχήν του ελληνικού στρατού εις τας εν Ανατολή επιχειρήσεις …» δίνοντας σχετικές οδηγίες στα ελληνικά στρατεύματα.

Τελικώς στις 4 Οκτωβρίου του 1919 ο ελληνικός στρατός υπό το Στρατηγό Λεοναρόπουλο εισήλθε στο «τρίγωνο της Ξάνθης» (την Ξάνθη και περιοχές της σημερινής Ροδόπης μέχρι τον ποταμό Κομψάτο, κοντά στον Ίασμο). Οι επιχείρησεις είχε ξεκινήσει από το βράδυ αλλά το πρωί της 4ης Οκτωβρίου τα ελληνικά στρατεύματα έμπαιναν στην Ξάνθη. Αξιοσημείωτο είναι ότι σε αυτή την ιστορική στιγμή και με διαταγή του Στρατηγού Λεοναρδόπουλου, επικεφαλής των στρατιωτικών τμημάτων κατά την είσοδο στην Ξάνθη, ήταν ο ξανθιώτης Ανθυπολοχαγός (ΜΧ) Γαβριήλ Λαδάς, μετέπειτα Δήμαρχος της πόλης. Ταυτόχρονα επέστρεψαν στην Ξάνθη όσοι είχαν εγκαταλείψει την περιοχή και αφοπλίστηκε ο βουλγαρικός στρατός. Πρώτος Δήμαρχος ορίστηκε ο Ταχήρ Εφέντης, ο οποίος ήταν ο τελευταίος Δήμαρχος προ της Βουλγαρικής Κατοχής

Στις 14 Μαΐου του 1920 ο ελληνικός στρατός ξεκινώντας από την Ξάνθη και το λιμάνι των Ελευθερών θα καταλάβει την Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη και οι συμμαχικές δυνάμεις θα παραχωρήσουν τότε πλήρη αυτονομία και διοίκηση, γεγονός που σηματοδοτεί τον εορτασμό της απελευθέρωσης στους άλλους δύο Νομούς της Θράκης. Οι στρατιωτικές κατακτήσεις επικυρώθηκαν με τη Συνθήκη των Σεβρών λίγες μέρες αργότερα και τα όρια αυτά δεν διαταράχθηκαν έκτοτε ποτέ, ούτε με τη Συνθήκη της Λωζάνης που διατήρησε τα υφιστάμενα σύνορα της χώρας μετά τη μικρασιατική καταστροφή. H απελευθέρωση της περιοχής υπήρξε περισσότερο αποτέλεσμα διπλωματικών παρά στρατιωτικών επιτευγμάτων.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

..............!!!ΜΗΛΟΣ - ΚΙΜΩΛΟΣ!!!............

Οι φετινές διακοπές ήταν μοναδικές!!!!
Προορισμός κι αυτή τη χρονιά ένα από τα υπέροχα νησιά μας....
....δεν θα πω πολλά φέτος, αφήνω τις φωτογραφίες να μιλήσουν ;)































Καλώς σας βρήκα και πάλι... ;)