Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Αλλαγές...

Εδώ και καιρό σκέφτομαι να παρατήσω το  blogging, επειδή όμως είναι κάτι που μου αρέσει και με έχει βοηθήσει αρκετές φορές, σκέφτηκα πως θα του δώσω άλλη μια ευκαιρία....
Είναι τέλος του μήνα κι έτσι σκέφτηκα να κάνω μια απόπειρα και να ξεκινήσω ένα παιχνίδι που έπαιζα παλιότερα το "Photo a day"....με την διαφορά ότι η φωτογραφία της κάθε μέρας θα αποτελεί την κεντρική ανάρτηση....Κι εγώ θα παίζω ξανά με τις φωτογραφίες που τόσο μου αρέσει ;)
Δεν ξέρω αν θα το κρατήσω για όλο το μήνα, δεν ξέρω καν τις ώρες που θα γίνονται οι αναρτήσεις (ένεκα που το θέμα πρέπει να το βρω μέσα στη μέρα), ξέρω απλά πως χρειάζομαι μια δραστική αλλαγή, γιατί έχει αρχίσει να με κουράζει και ο σκοπός του δεν ήταν ποτέ αυτός...!
Καλή σας μέρα...θα χαρώ πολύ να δω και τις δικές σας συμμετοχές....
Οι κανόνες είναι πλέον φλου και κάθε μέρα θα συνοδεύεται απ'την αντίστοιχη έμπνευση της στιγμής...χαχαχαχα
Για να δούμε λοιπόν πως θα κυλήσει κι αυτός ο μήνας ;)
Καλή σας μέρα :)

Χριστός ανέστη!

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

"....Παντού είναι ο Θεός όχι μόνο εδώ στη γη αλλά και υπεράνω της γης, Πατήρ ασώματος και κατά τον χρόνο και σε τόπο αόριστος.

Βέβαια και η ψυχή και ο άγγελος είναι ασώματα, δεν είναι όμως σε τόπο, αλλά δεν είναι και παντού, γιατί δεν συνέχουν το σύμπαν αλλά αυτά έχουν ανάγκη του συνέχοντος.

Η Σαμαρείτιδα καθώς άκουσε από το Χριστό αυτά τα εξαίσια και θεοπρεπή λόγια, αναπτερωμένη, μνημονεύει τον προσδοκώμενο και ποθούμενο Μεσσία, τον λεγόμενο Χριστό που όταν έρθει θα μας τα διδάξει όλα. Βλέπετε πως ήταν ετοιμότατη για την πίστη; Από που θα γνώριζε τούτο, αν δεν είχε μελετήσει τα προφητικά βιβλία με πολλή σύνεση; Έτσι προλαβαίνει περί του Χριστού ότι θα διδάξει όλη την αλήθεια. Μόλις την είδε ο Κύριος τόσο θερμή της λέγει απροκάλυπτα: Εγώ είμαι ο Χριστός, που σου μιλώ. Εκείνη γίνεται αμέσως εκλεκτή ευαγγελίστρια και αφήνοντας τη υδρία και το σπίτι της τρέχει και παρασύρει όλους τους Σαμαρείτες πρός το Χριστό και αργότερα με τον υπόλοιπο φωτοειδή βίο της (ως Αγία Φωτεινή) σφραγίζει με το μαρτύριο την αγάπη της προς τον Κύριο."

Πηγή: εδώ


Χριστός ανέστη!

Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Love is in the air


"Ξέρεις ότι είσαι ερωτευμένος, 
όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς
επειδή η πραγματικότητα είναι τελικά καλύτερη
απ'τα όνειρα!"


Χριστός ανέστη!

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Να αγαπάς....!

"Αν κανείς αγαπά τον Θεό,
ο Θεός κάνει τα πάντα να συντελούν στο καλό του!"



Χριστός ανέστη!

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Blessing

"Having somewhere to go is home, 
having someone to love is family,
 having both is blessing .."


"Το να έχεις κάπου να πας, είναι σπιτικό,
το να έχεις κάποιον να αγαπάς, είναι οικογένεια,
το να έχεις και τα δυο είναι ευλογία.."


Χριστός ανέστη!

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Μεσοπεντηκοστή

Ἀπολυτίκιον   Ἦχος πλ. δ’.
Μεσούσης τῆς ἑορτῆς διψῶσάν μου τήν ψυχήν 
εὐσεβείας πότισον νάματα· 
ὅτι πᾶσι, Σωτήρ ἐβόησας· 
Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω. 
Ἡ πηγή τῆς ζωῆς, Χριστέ ὁ Θεός, δόξα σοι.

Πληροφορίες για την γιορτή μπορείς να διαβάσεις εδώ

Χριστός ανέστη!

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Μη μένεις στην αδράνεια

Είναι καιρός να αποκτήσουμε και μια καλή συνήθεια!!! 
Η κάθε είδους αδράνεια σκοτώνει. 
Γιατί όσο καθαρό και αν είναι ένα νερό, 
αν μείνει αδρανές σε ένα ποτήρι βρομίζει..


Χριστός ανέστη!

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Ζήσε με μουσική....!!!


"Ένα βιβλίο είναι μια ιστορία για το μυαλό. 
Ένα τραγούδι είναι μια ιστορία για την ψυχή."

Eric Pio

Χριστός ανέστη!

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Μάθε να ζεις...

“The fear of death follows from the fear of life.
A man who lives fully is prepared to die at any time.”


"Ο φόβος του θανάτου προκύπτει από τον φόβο της ζωής.
Ένας άνθρωπος που ζει πλήρως, είναι προετοιμασμένος να πεθάνει οποιαδήποτε ώρα."

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη


Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες.....οι άγιοι να σας προστατευτούν και να φωτίζουν το δρόμο σας!

Χριστός ανέστη! 

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Να ηρεμείς στην αγκαλιά του

Συχνά-πυκνά αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που έκανε τους μεγάλους έρωτες, αγάπες. Ξέρεις, απ΄ αυτές που ζηλεύεις κι εύχεσαι να είχες κι εσύ. Υπάρχουν εξάλλου τόσοι πολλοί τρόποι για να καταλάβεις ότι η καρδιά σου, όχι μόνο χτυπά για κάποιον, αλλά σου σκίζει τα σωθικά. Κι αυτό το αίσθημα θα ‘χει διάρκεια. Γιατί ναι, είναι τόσο όμορφο να κόβονται τα πόδια σου και να μη μπορείς να πάρεις ανάσα απ’ τη λαχτάρα. Γουστάρω, όμως, ακόμα πιο πολύ, όταν αυτό το αίσθημα, πέρα από ένταση, έχει και διάρκεια.

Πόσα πράγματα κάνουμε άραγε και φανερώνουμε την αγάπη μας; Ίσως ένα αστείο μήνυμα για κάτι που συνέβη κι ήθελες να το μοιραστείς. Ένα χαμόγελο χωρίς εμφανή λόγο. Η τελευταία σκέψη σου πριν παραδοθείς στην αγκαλιά του Μορφέα. Μια σκέψη φευγαλέα όταν πήζεις στη δουλειά ή το διάβασμα. Όταν νομίζεις πως ακούς τη φωνή του δικού σου ανθρώπου και γυρνάς όλο λαχτάρα να τον αντικρίσεις. Κι ας αντικρίσεις έναν άγνωστο στο γύρισμά σου. Όταν περπατάς στο δρόμο και μυρίζεις αυτό το άρωμα, που το έχεις συνδυάσει μόνο με τη μυρωδιά του κορμιού του.

Ακόμα και μια έκπληξη μέσα απ' την καρδιά σου χωρίς λόγο. Μια κάρτα που είδες σε κάποιο μαγαζί και σ' έκανε να χαμογελάσεις και την πήρες για δωράκι. Χωρίς αφορμή. Δε χρειάζεται αφορμές ο έρωτας έτσι κι αλλιώς. Έτσι δεν είναι; Κάθε έρωτας έχει τα δικά του μικρά χαρακτηριστικά που τον κάνουν να διαφοροποιείται από κάθε άλλο. Μικρές ή μεγάλες χειρονομίες -δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Όλες οι μεγάλες αγάπες, όμως, ένα κοινό έχουν. Την ηρεμία στην αγκαλιά του ανθρώπου σου. Ξέρεις, αυτή τη γλυκιά αίσθηση που νιώθεις όταν πέφτεις στην αγκαλιά του και δε σκέφτεσαι τίποτα, παρά μόνο εκείνον. Εκείνον που σε αντέχει ό,τι και να γίνει, ό,τι και να κάνεις, όπως κι αν αντιδράς. Που και μόνο η ρυθμική του ανάσα στο στέρνο του σου προκαλεί τόση ηρεμία, που προσπαθείς να συγχρονίσεις τις δικές σου αναπνοές για να ταιριάζουν με τις δικές του. Μοναδικό χάρισμα, δε βρίσκεις;

Δεν είναι μόνο η αγκαλιά του, όμως. Μακάρι! Είναι η φωνή του, ο τρόπος που μιλάει, αυτό το χάρισμα να διαλέγει πάντα τις κατάλληλες λέξεις για να σε παρηγορήσει και να σε κάνει να ηρεμείς. Να γαληνεύει η ψυχή σου στα χέρια του. Μεγάλο δώρο. Να είσαι μ’ έναν άνθρωπο που νιώθεις ασφάλεια. Να νιώθεις πως είσαι άτρωτος, πως τίποτα δε μπορεί να σε βλάψει. Να είσαι σίγουρος πως κάποιος φυλάει τα νώτα σου, σε προσέχει και σε φροντίζει. Ακόμη κι αν εσύ δεν το βλέπεις. Αυτή είναι η μεγαλύτερη μαγκιά έτσι κι αλλιώς.

Νομίζω αυτό είναι το μυστικό μιας μεγάλης αγάπης. Η δύναμη να νιώθεις ασφάλεια δίπλα στον άνθρωπό σου. Όχι να επαναπαύεσαι. Αλλά να ξέρεις πως ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου είναι, πέρα από το ταίρι σου, και το στήριγμά σου. Να ξέρεις πως ό,τι και να γίνει, έχεις έναν άνθρωπο να σου επιτρέπει να ρίξεις για λίγο όλες σου τις άμυνες και να του επιτρέψεις να γίνει αυτός η ασπίδα για σένα. Να γίνεις –για μια στιγμή– ευάλωτος στα χέρια κάποιου άλλου. Αυτό είναι αγάπη.

Πηγή: εδώ


Χριστός ανέστη!

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Μνήμη γενοκτονίας των ποντίων

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

ΠΗΓΗ: εδώ

Χριστός ανέστη!

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Αγάπα Χαζέ . . .

"Όταν αγαπάς κάποιον πραγματικά, 
είσαι δίπλα του σ' ό,τι χρειαστεί, 
ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι η πυξίδα του τον βγάζει αλλού. 
Θα γίνεις, για λίγο ίσως, εκμεταλλεύσιμος κι αναλώσιμος, 
θα το ξέρεις και δε θα σ’ ενοχλεί καθόλου."

Γι'αυτό σου λέω αγάπα, μόνο τότε όλα γύρω σου αποκτούν νόημα και σε κάνουν να χαμογέλας!!!

Πηγή: κάπου στο διαδίκτυο

Χριστός ανέστη!

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Ταξίδια


"Στο κάθε ταξίδι ξέρω καλά τι θέλω ν’ αφήσω πίσω μου, 
αλλά όχι τι θέλω να βρω!"

 - Μισέλ ντε Μονταίν

Χριστός ανέστη!

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Να ζεις χαμογελώντας

Όταν όλοι νομίζουν πως όλα είναι άσχημα, εγώ πάντα χαμογελάω. 
Είναι ό,τι καλύτερο για να αντιμετωπίσεις τη ζωή...

Χριστός ανέστη!

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

"Κοινωνία ώρα... Αγάπης!"

   Με αφορμή το καινούριο δρώμενο της Αριστέας αποφάσισα να γράψω λίγα λόγια για την αγάπη!
   Η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα πως να ξεκινήσω, αν και είναι κάτι που υπάρχει σε πλεονασμό στην ζωή μου, δεν μπορώ να βρω λέξεις για να την περιγράψω...
  Ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου και συνεχίζεται ακόμα. Θεωρώ πως είναι το πιο όμορφο συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κάποιος.
   Κάνει την εμφάνιση της εκεί που δεν το περιμένω και ζωγραφίζει ένα χαμόγελο στο πρόσωπο μου!
  Με κάνει να νιώθω σίγουρη πως έχω ανθρώπους δίπλα μου στους οποίους μπορώ να βασιστώ, μπορώ με την βοήθεια τους να ανοίξω φτερά και να πετάξω μακρυά, γνωρίζοντας πως εκείνοι θα είναι εκεί σε κάθε μου πτώση..
   Έχω μάθει να αγαπώ και να το εννοώ....
  Μου είναι δύσκολο να μοιραστώ ένα τέτοιο συναίσθημα με κάποιον, γιατί κάτι τέτοιο αμέσως με κάνει ευάλωτη απέναντι του...χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν το νιώθω..!
   Η αλήθεια είναι πως το έχω νιώσει για πολλούς, το έχω πει όμως σε πολύ λίγους...
   Είτε γιατί κάποιες φορές είναι αυτονόητο, είτε γιατί δεν βρίσκω την κατάλληλη ευκαιρία, είτε γιατί φοβάμαι....είτε γιατί απλά το δείχνω με πράξεις ;)
  Για μένα το να ΑγαπΏ είναι το Α και το Ω στην ζωή μου...δεν θα μπορούσα να συνυπάρχω με ανθρώπους που δεν αγαπώ...
   Κι αυτό που μου αρέσει περισσότερο στην αγάπη είναι που με βοηθάει να δεχτώ τους άλλους, όπως πραγματικά είναι, να σεβαστώ την προσωπικότητα τους και να συγχωρώ με ευκολία κάθε τι που με ενοχλεί...
    Το να αγαπώ μου δίνει δύναμη να μπορώ να προχωρώ και το πιο ωραίο είναι πως όσο περισσότερους ανθρώπους αγαπώ και βάζω στην ζωή μου τόσο πιο χαρούμενη γίνομαι, ο κάθε ένας από αυτούς συμπληρώνει ένα διαφορετικό κομμάτι στην καρδιά μου κι ίσως μ'αυτό τον τρόπο καταφέρω να την συναρμολογήσω ολόκληρη...!!!!
Καλό ξημέρωμα!


Χριστός ανέστη!

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

Να ζεις...

Όποιος λέει πως η ζωή του είναι λίγη 
δεν συλλαβίζει σωστά τις στιγμές του...

Γ. Ποταμίτης

Χριστός ανέστη!

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Φόβος..

"It's okay to be scared. 
Being scared means you're about 
to do something really, really brave.."
Mandy Hale

"Είναι εντάξει να είσαι φοβισμένος.
Το να είσαι φοβισμένος σημαίνει ότι 
κάνεις κάτι πραγματικά  πολύ γενναίο..."


Χριστός ανέστη!

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Μόνο τότε ;)


"When it is dark enough, you can see the stars."

"Όταν είναι αρκετά σκοτεινά, μπορείς να δεις τ'αστέρια"

Ralph Waldo Emerson

Χριστός Ανέστη!

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Δεν χωράς στην ζωή μου αν δεν έχεις χρόνο για μένα

Συζητήσεις γι’ ανθρώπους έχουμε κάνει όλοι και πολλές μάλιστα. Μου έλεγαν, λοιπόν, από πιτσιρίκι να μη δίνω πολλά-πολλά. Να κρατάω πράγματα για μένα και να μην κυνηγάω κανέναν στη ζωή μου. Όποιος θέλει να μείνει, μένει και δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρείσαι και να αναλώνεσαι σε ανθρώπους που δεν αξίζουν.

«Κοντά σου να κρατάς ανθρώπους μετρημένους στη χούφτα σου. Τους υπόλοιπους δεν μπορείς ούτε να τους ελέγξεις, αλλά ούτε και να τους διαχειριστείς. Και στην τελική, τι να τους κάνεις; Δεν τους χρειάζεσαι στη ζωή σου». Θυμάμαι αυτές τις φράσεις να τριγυρίζουν στο μυαλό μου από τις πρώτες μου μνήμες.

Άκουγα και σκεφτόμουν πώς είναι δυνατόν να νιώσεις επάρκεια στον περίγυρό σου με λίγους ανθρώπους. Κι εξηγώ για να μην παρεξηγηθούμε. Κάθε άνθρωπος σου συμπληρώνει και διαφορετική ανάγκη. Σαν όντα λοιπόν πολύπλοκα, με πολλές και διαφορετικές ανάγκες, χρειαζόμαστε πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους για να καλύπτουν πολλές και διαφορετικές ανάγκες. Υποθετικά πάντα. Γιατί στην πράξη διαφέρει εντελώς. Όντως δε χρειάζεσαι πολλούς ανθρώπους για να καλύπτουν τις ανάγκες σου.

Δεν είμαι σίγουρη αν χρειάστηκαν πολλές καταστάσεις για να με κάνουν να το επιβεβαιώσω. Μάλλον ελάχιστες στιγμές ήταν. Ευχάριστες και δυσάρεστες. Εν τέλει, όσους κράτησα δίπλα μου, τους επέλεξα με κριτήρια αυστηρά κι ίσως λίγο άδικα για πολλούς. Άνθρωποι που με καταλαβαίνουν απ’ τα μάτια ή τη φωνή μου. Άνθρωποι που ολοκληρώνουν τις φράσεις μου, λένε αυτό που θέλω να πω πριν τους προλάβω.

Άνθρωποι που με δέχτηκαν γι’ αυτό που είμαι. Για όλα τα καλά που κρύβω μέσα μου, για τη δοτικότητά μου, την αγάπη μου και τα πιο ειλικρινή μου χαμόγελα. Κυρίως, όμως, για όλα μου τα άσχημα. Κράτησα δίπλα μου ανθρώπους που αντέχουν την γκρίνια μου, τα βγάζουν πέρα με τις ανασφάλειές μου, την κλάψα και το δράμα μου. Που αντέχουν τις ιδιαιτερότητές μου και δεν κωλώνουν όταν με βλέπουν σε έξαλλη κατάσταση χωρίς εμφανή λόγο.

Άνθρωποι που μου τη λένε όταν κάνω λάθος και δε μου χαϊδεύουν τ’ αυτιά. Μου λένε την αλήθεια τους τόσο ανοιχτά που καμιά φορά πληγώνει. Και τι πειράζει; Οι φίλοι δεν είναι για να σου χρυσώνουν το χάπι. Είναι εκεί για να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας. Γιατί αν οι άνθρωποι δίπλα σου δε σε βοηθούν να εξελιχθείς, να πας ένα βήμα παραπάνω, ποιος ο λόγος να τους κρατάς στη ζωή σου; Ποιος ο λόγος να επιμένεις σε κάτι που χτυπά αδιέξοδο;

Όταν, λοιπόν, βρίσκεις τέτοιους ανθρώπους, γνήσιους κι αληθινούς, καταλαβαίνεις πόσο λίγοι είναι όλοι οι άλλοι. Πόσο ανεπαρκείς κι ακατάλληλοι είναι. Κάπως έτσι μαθαίνεις, ίσως και να συνειδητοποιείς κάπως ασυναίσθητα πως δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να κυνηγάς άτομα στη ζωή σου που σε στριμώχνουν στη δική τους. Και γιατί να το κάνεις άλλωστε;

Κανένα όφελος δεν έχεις να τρέχεις πίσω από κάποιους, χωρίς να κερδίζεις τίποτα πίσω. Όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται. Γιατί είναι ψυχοφθόρο ν’ αναζητάς κάτι που ποτέ δεν πρόκειται να βρεις. Κι όχι γιατί δεν υπάρχει εκεί έξω, απλά και μόνο γιατί δεν μπορούν να σου το δώσουν όλοι. Λίγοι και καλοί, μάτια μου. Λίγοι και καλοί!

Πηγή: εδώ

Χριστός Ανέστη!

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Το Μπαλουκλί (τα ψάρια της Ζωοδόχου Πηγής)

Σαράντα μέρες πολεμά ο Μωχαμέτ να πάρη
την Πόλη τη μεγάλη.
Σαράντα μέρες έκαμεν ο γούμενος το ψάρι
στα χείλη του να βάλη.
Απ τις σαράντα κι ύστερα πεθύμησε να φάγη
τηγανισμένο ψάρι.
-Αν μας φυλαγ΄ η Παναγιά, καθώς μας εφυλάγει,
την Πόλη ποιος θα πάρη ;
Ρίχτει τα δίχτυα στο γιαλό, τρία ψαράκια πιάνει,
-Θεός να τα 'βλογήσει

Το λάδι βάλλει στη φωτιά μες στ αργυρό τηγάνι,
για να τα τηγανίση.
Τα τηγανίζ' από τη μια και πα να τα γυρίση
κι από το άλλο μέρος.
0 παραγιός του βιαστικά πετά να του μιλήση,
και τα 'χασεν ο γέρος !
Mην τηγανίζης, γέροντα, και μόσχισε το ψάρι
στην Πόλη τη μεγάλη !
την Πόλη την έξακουστη οι Τούρκοι έχουν πάρει,
μάς κόβουν το κεφάλι!
- Στην Πόλη Τούρκου δεν πατούν κι ' Αγαρηνού ποδάρια !
Μου φαίνεται σαν ψέμα !
Μ' αν ειν' αλήθεια το κακό, να σηκωθούν τα ψάρια,
να πέσουν μες στο ρέμα !
Ακόμα ο λόγος βάσταγε, τα ψάρια απ' το τηγάνι,
τη μια μεριά ψημένα,
πηδήξανε και πέσανε στης λίμνης τη λεκάνη,
γερά, ζωντανεμένα.
Ακόμα ως τώρα πλέουνε, κόκκιν' από το μέρος,
όπου τα είχε ψήσει.
Φυλάγουν το Βυζάντιο ν' αναστηθή,
κι ο γέρος να τ' αποτηγανίση.

( Ατθίδες Αύραι ) Γεώργιος Bιζυηνός
Πηγή: εδώ

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Κάπου-κάπου

"Κάποτε νιώθω να είμαι ανάμεσα σ'αυτούς
που δεν γνώρισα ποτέ!"
Οδυσσέας Ελύτης

Χριστός ανέστη!

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

Δεύτερη ευκαίρια

"Ο καθένα αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία,
αλλά όχι για το ίδιο λάθος!"

Χριστός Ανέστη!

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Καλή Πρωτομαγιά


















Από μια βόλτα που έκανα τις προάλλες, 
αφιερωμένα σε σας...για να πιάσουμε τον Μάη...!
Χριστός ανέστη!

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

Άγιος Γεώργιος

Η θαυμαστή εικόνα του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται στην ιερά Μονή του Ξενοφώντα
Στο Άγιο Όρος σώζεται η αρχαία προφορική παράδοση και για την άγια εικόνα που υπήρχε στους χρόνους των ασεβών εικονομάχων, που με βασιλικά διατάγματα καίονταν οι άγιες και σεβαστές εικόνες.

Στα χρόνια εκείνα λοιπόν οι υπηρέτες του παράνομου βασιλιά ερευνούσαν και προσπαθούσαν να βρίσκουν τις άγιες εικόνες για να τις συντρίψουν και να τις ρίξουν στη φωτιά. Βρήκαν λοιπόν και την άγια αυτή εικόνα και την έριξαν στην φωτιά για να καεί. Αλλά μάταια κοπίαζαν οι ανόητοι, διότι η άγια εικόνα έμεινε άφλεκτος μέχρι που η φωτιά έσβησε τελείως. Οι εικονομάχοι όταν είδαν ότι η φωτιά πολύ λίγο άρπαξε τα φορέματα του Αγίου και το πρόσωπο του τίποτα δεν έπαθε απόρησαν. Ένας μάλιστα περισσότερο ασεβής έμπηξε μαχαίρι στο πηγούνι του Αγίου και αμέσως έτρεξε καθαρό αίμα. Τότε όλοι όσοι είδαν το θαύμα έφυγαν ο καθένας για το σπίτι του. Ένας ευσεβής Χριστιανός αφού παράλαβε την άγια εικόνα και ήλθε στην θάλασσα, προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο για να σταματήσει η φρικτή θύελλα της εικονομαχίας. Έπειτα αφού γύρισε προς την Άγια εικόνα είπε: «Μεγαλομάρτυρα του Χριστού Τροπαιοφόρε Γεώργιε, συ που και στη ζωή και μετά τον θάνατο έκαμες άφλεκτη την άγια εικόνα, διαφύλαξε την και τώρα από την θάλασσα και μετέφερε την όπου εσύ γνωρίζεις και επιθυμείς για να δοξασθεί ο Θεός μας». Και μόλις τελείωσε έβαλε την εικόνα στη θάλασσα.

Ο Άγιος Γεώργιος φρόντισε ώστε η άγια εικόνα να φτάσει στο Άγιο Όρος, όπου και άλλες εικόνες οδήγησε η θεία πρόνοια. Η εικόνα τοποθετήθηκε κοντά στην Μονή Ξενοφώντα όπου έτρεχαν τα ιαματικά όξινα νερά. Υπήρχε μάλιστα εκεί μια μικρή Μονή αφιερωμένη στο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Ακόμα σώζεται ο μικρός αυτός ναός, όπου οι μοναχοί σαν είδαν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου την μετάφεραν εκεί γεμάτοι χαρά και ευλάβεια. Ύστερα έκτισαν ναό κοντά στο μικρό ναό. Όταν αυξήθηκαν οι μοναχοί και μεγάλωσε και η Μονή ονομάσθηκε του Αγίου Γεωργίου. Οι μοναχοί γιορτάζουν καθημερινά μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο και τους μνημονεύουν στις απολύσεις των ακολουθιών.

Η άγια εικόνα βρίσκεται στο μεγάλο Καθολικό ναό του Αγίου Γεωργίου στον ανατολικό κίονα του δεξιού χωρού και έχει ζωγραφισμένο ολόσωμο τον Μεγαλομάρτυρα και σε ένδειξη του θαύματος φέρνει και την πληγή στο πηγούνι και το αίμα του είναι πηγμένο σ' αυτή. Μέχρι σήμερα το θαυμαστό φαινόμενο κηρύττει περίτρανα τα πάμπολλα θαύματα που έκανε και κάνει ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος Γεώργιος.
Πηγή: εδώ
μπορείς ακόμα να διαβάσεις τον βίο του αγίου
και την ιστορία της εικόνας πιο πάνω!

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!!
Χριστός ανέστη!