Ένας σελιδοδείκτης από το πουθενά...

Τις προάλλες καθώς ψώνιζα στο σούπερ....είδα αυτά τα Caotonique.....

...αύτα ντε που παίρναμε μικροί...

...κι αφού έφαγα το περιεχόμενο...μου έμεινε αυτή η λευκή λωρίδα που βόλεψε πολύ για σελιδοδείκτης στο βιβλίο που εκείνη την ώρα διάβαζα...

...σήμερα το πρωί όμως μου ήρθε μια ιδέα....

...decoupage!!!!

Κι έτσι δημιουργήθηκε αυτός ο σελιδοδείκτης!!!

Ο Βασιλιάς Λιρ

..."Όπως όμως δεν μπορούν να αλλοιωθούν από την κακία η αληθινή αγάπη και η εμπιστοσύνη, έτσι και η ψευτιά και η ασπλαχνία δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την καλοσύνη"...

..."Αλλά ο Λιρ τον αποπήρε λέγοντας του πως αυτά τ'ασήμαντα κακά είναι ανεπαίσθητα εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη αρρώστια και πως το σώμα έχει την πολυτέλεια να είναι ευαίσθητο μόνο όταν το μυαλό είναι ξένοιαστο, αλλά το δικό του μυαλό έχει τέτοια αναστάτωση που οι αισθήσεις του δε λειτουργούν πια, μονάχα η καρδιά του εξακολουθεί να χτυπάει. Και του μίλησε για την αχαριστία των παιδιών προς τους γονείς παρομοιάζοντας τη με στόμα που δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει. Γιατί οι γονείς είναι για τα παιδιά του τα πάντα: και χέρια και τροφή."...

Ιστορίες από τον Σαίξπηρ

Charles & Mary Lamb

Romeo & Juliet

"Όση ώρα κανόνιζαν αυτές τις λεπτομέριες, η παραμάνα φώναζε συνέχεια την Ιουλιέτα κι εκείνη μπαινόβγαινε διαρκώς, κι έδειχνε να ζηλεύει τον Ρωμαίο που θα τον αποχωριζόταν, όπως ένα κοριτσάκι που αφήνει το πουλάκι του να πετάξει για λίγο από το χέρι αλλά μετά το ξανατραβάει κοντά του από τη μεταξένια του κλωστή, γιατί φοβάται μήπως εκείνο φύγει. Αλλά και ο Ρωμαίος έδειχνε το ίδιο απρόθυμος να την αποχωριστεί. Γιατί για τους ερωτευμένους η πιο γλυκιά μουσική είναι ο ήχος της φωνής των αγαπημένων τους τη νύχτα. Τελικά χωρίστηκαν, αφού ευχήθηκαν ο ένας στον άλλο ύπνο γλυκό και ξεκούραστο για κείνη τη νύχτα."

Ιστορίες από τον Σαίξπηρ

Charles & Mary Lamb

Μιας και έχω άρκετο χρόνο τελευταία είπα να χαθώ στις σελίδες καινούριων, ίσως και παλιών βιβλίων...οπότε σύχνα πυκνά θα μοιράζομαι εδώ κομμάτια που μ'αρέσουν!

Καλημέρα :)

Why i start

Όπως καταλαβαίνετε κι εγώ αυτό ψάχνω...

Γιατί άρχισα το blogging 

και γιατί μου ήρθε η ιδέα να το συνεχίσω,

ενώ δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το τι ανάρτηση να κάνω κάθε μέρα...χαχαχαχα

Θυμάμαι ότι μου άρεσε να μαζεύω σ'ένα σημείο όμορφα κείμενα που διάβαζα, 

ή έβρισκα σε διάφορα βιβλία...

Μετά γνώρισα αρκετό κόσμο εδώ μέσα....

και μου άρεσε η παρέα τους...οι απόψεις τους...τα παιχνίδια...!!

Για μένα είναι σαν ένας τρόπος διαφυγής νομίζω...

...είστε οι άγνωστοι φίλοι μου :)

Σήμερα έχει μια όμορφη μέρα κι εγώ λέω να κρατήσω αυτή την όμορφη διάθεση που έχω....

...ελπίζω να βοηθήσουν και οι γύρω μου σ'αυτό...χιχιχιχι

Καλή σου μέρα :D

Η Ξάνθη γιορτάζει την επέτειο της 4ης Οκτωβρίου 1919.

Το χρονικό της απελευθέρωσης !

Την απελευθέρωσή της από τους Βούλγαρους γιορτάζει η Ξάνθη στις 4 Οκτωβρίου . Μια απελευθέρωση που προηγείται από την την υπόλοιπη Θράκη κατά μερικούς μήνες αφού η περιοχή απελευθερώνεται χωρίς πολεμικές μάχες και συνιστά την απαρχή της ενσωμάτωσης της Θράκης στον Εθνικό Κορμό, που συντελείται την άνοιξη του 1920. Τα γεγονότα των ημερών και οι διεθνείς ισορροπίες που ευνοούν κάτι τέτοιο, περιγράφονται στο χρονικό που ακολουθεί:

To χρονικό:

Η Ξάνθη είχε ήδη απαλλαχθεί από τον τουρκικό ζυγό, ύστερα από 500 και πλέον χρόνια κατοχής και με καθυστέρηση σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1912 στο πλαίσιο του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, όταν απελευθερώθηκε από βουλγαρικά στρατεύματα (τότε συμμαχικά). Αυτά στη συνέχεια μετεβλήθησαν σε στρατεύματα κατοχής, υλοποιώντας τη λεγόμενη «πρώτη βουλγαρική κατοχή» της Ξάνθης που διήρκεσε 8 μήνες.

Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις κατέλαβαν για πρώτη φορά την Ξάνθη τον Ιούλιο του 1913, κατά το Β ‘ Βαλκανικό Πόλεμο, όμως η ελεύθερη περιόδος αποδείχτηκε ιδιαίτερα μικρή καθώς κράτησε μόνο 15 μέρες αφού η Συνθήκη του Βουκουρεστίου παραχώρησε την περιοχή στη Βουλγαρία. Η δεύτερη αυτή κατοχή υπήρξε ιδιαίτερα επώδυνη και οι μαρτυρίες αναφέρουν ότι οι διωγμοί και οι αρπαγές περιουσιών του ελληνικού πληθυσμού – μεγάλο μέρος του οποίου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ξάνθη και να περάσει στην Ανατολική Μακεδονία- υπήρξαν οι σκληρότερες στην ιστορία της Ξάνθης.

Μετά τη νίκη των Ελλήνων τον Οκτώβριο του 1918 σε βάρος των γειτόνων, δημιουργήθηκε το διασυμμαχικό κράτος, γνωστό ως «Χώρα της Θράκης» υπό γαλλική διοίκηση και με την παρουσία της ελληνικής μεραρχίας που εγγυόταν την ασφάλεια του πληθυσμού.

Ο αρχηγός των Συμμαχικών Δυνάμεων της Ανατολής, Στρατηγός Ντ’ Εσπεραί σε σημείωμά του ανέφερε ότι η «η παραχώρησις της Θράκης εις την Ελλάδα θα είναι δικαία αμοιβή δια την λαμπράν συμμετοχήν του ελληνικού στρατού εις τας εν Ανατολή επιχειρήσεις …» δίνοντας σχετικές οδηγίες στα ελληνικά στρατεύματα.

Τελικώς στις 4 Οκτωβρίου του 1919 ο ελληνικός στρατός υπό το Στρατηγό Λεοναρόπουλο εισήλθε στο «τρίγωνο της Ξάνθης» (την Ξάνθη και περιοχές της σημερινής Ροδόπης μέχρι τον ποταμό Κομψάτο, κοντά στον Ίασμο). Οι επιχείρησεις είχε ξεκινήσει από το βράδυ αλλά το πρωί της 4ης Οκτωβρίου τα ελληνικά στρατεύματα έμπαιναν στην Ξάνθη. Αξιοσημείωτο είναι ότι σε αυτή την ιστορική στιγμή και με διαταγή του Στρατηγού Λεοναρδόπουλου, επικεφαλής των στρατιωτικών τμημάτων κατά την είσοδο στην Ξάνθη, ήταν ο ξανθιώτης Ανθυπολοχαγός (ΜΧ) Γαβριήλ Λαδάς, μετέπειτα Δήμαρχος της πόλης. Ταυτόχρονα επέστρεψαν στην Ξάνθη όσοι είχαν εγκαταλείψει την περιοχή και αφοπλίστηκε ο βουλγαρικός στρατός. Πρώτος Δήμαρχος ορίστηκε ο Ταχήρ Εφέντης, ο οποίος ήταν ο τελευταίος Δήμαρχος προ της Βουλγαρικής Κατοχής

Στις 14 Μαΐου του 1920 ο ελληνικός στρατός ξεκινώντας από την Ξάνθη και το λιμάνι των Ελευθερών θα καταλάβει την Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη και οι συμμαχικές δυνάμεις θα παραχωρήσουν τότε πλήρη αυτονομία και διοίκηση, γεγονός που σηματοδοτεί τον εορτασμό της απελευθέρωσης στους άλλους δύο Νομούς της Θράκης. Οι στρατιωτικές κατακτήσεις επικυρώθηκαν με τη Συνθήκη των Σεβρών λίγες μέρες αργότερα και τα όρια αυτά δεν διαταράχθηκαν έκτοτε ποτέ, ούτε με τη Συνθήκη της Λωζάνης που διατήρησε τα υφιστάμενα σύνορα της χώρας μετά τη μικρασιατική καταστροφή. H απελευθέρωση της περιοχής υπήρξε περισσότερο αποτέλεσμα διπλωματικών παρά στρατιωτικών επιτευγμάτων.

..............!!!ΜΗΛΟΣ - ΚΙΜΩΛΟΣ!!!............

Οι φετινές διακοπές ήταν μοναδικές!!!!

Προορισμός κι αυτή τη χρονιά ένα από τα υπέροχα νησιά μας....

....δεν θα πω πολλά φέτος, αφήνω τις φωτογραφίες να μιλήσουν ;)

Καλώς σας βρήκα και πάλι... ;)

Καλό μήνα :)

STYLE – ART – LIFE

Πηγή: Nancy Zhang

Καλό μήνα!

❤

Χριστός Ανέστη!

Καλή κι Ευλογημένη Ανάσταση!

"Η αγκαλιά του εσταυρωμένου μένει ανοιχτή 

εις τους αιώνας, σε περιμένει!"

Καλή Ανάσταση!

Ακόμη μια χρονιά....

Καλόν αγώνα! Καλή Σαρακοστή :)

Η λαγάνα, ο άζυμος αυτός άρτος, παίζει αναμφίβολα κυρίαρχο ρόλο στο νηστίμο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας. Ποιά, όμως, είναι η ιστορία της; Τί συμβολίζει; Η λαγάνα, παρασκευάζεται χωρίς προζύμι, και έναν τέτοιο πρόχειρο άρτο χρησιμοποίησαν και οι Ισραηλίτες κατά τη νύχτα της Εξόδου τους από την Αίγυπτο υπό την αρχηγία του Μωυσή. Έκτοτε επιβαλλόταν από το Μωσαϊκό Νόμο για όλες τις ημέρες της εορτής του Πάσχα, μέχρι που ο Χριστός στο τελευταίο του Πάσχα ευλόγησε τον ένζυμο άρτο. Η ιστορία της λαγάνας διατρέχει όλη τη διατροφική παράδοση από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Ο Αριστοφάνης στις «Εκκλησιάζουσες» λέει «Λαγάνα πέττεται» δηλ .»Λαγάνες γίνονται». Ο δε Οράτιος στα κείμενά του αναφέρει τη λαγάνα ως «Το γλύκισμα των φτωχών». Το έθιμο της λαγάνας παρέμεινε αναλλοίωτο ανά τους αιώνες και συνηθίζεται να παρασκευάζεται με μεράκι από τον αρτοποιό της γειτονιάς, τραγανή λαχταριστή και σουσαμένια και καταναλώνεται κατά την Καθαρά Δευτέρα, την Πρωτονήστιμη Δευτέρα της Σαρακοστής. Η ονομασία της «Καθαρά» προήλθε από τη συνήθεια που είχαν οι νοικοκυρές το πρωί της ημέρας αυτής, να πλένουν με ζεστό νερό και στάχτη όλα τα μαγειρικά σκεύη, ως «ημέρα κάθαρσης». Στη συνέχεια τα κρεμούσαν στη θέση τους όπου και παρέμεναν μέχρι τη λήξη της νηστείας. Επίσης κατά την ημέρα αυτή εξέρχονταν όλοι οικογενειακώς στην ύπαιθρο και έστρωναν κάτω στη γη και έτρωγαν νηστίσιμα φαγητά όπως χαλβά, ελιές, ταραμά και λαγάνα. akispetretzikis Από την Καθαρά Δευτέρα προετοιμάζεται ο άνθρωπος μετά τις εορτές και την καλοφαγία των Απόκρεων, να καθαρίσει την ψυχή και το σώμα του για να φτάσει στο τέρμα δηλ. στο Πάσχα και να αναστηθεί ξανά με την Ανάσταση του Κυρίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η λαγάνα που έχει το σχή­μα της«κυρα-Σαρακοστής»,που παριστάνει μια μακριά γυναίκα που έχει ένα σταυρό στο κεφάλι, δεν έχει στόμα γιατί είναι όλο νηστεία.Τα χέρια της είναι σταυρωμένα για τις προσευχές, έχει επτά πόδια που συμβολίζουν τις επτά εβδομάδες της νηστείας. Έθιμο που συνηθιζόταν για να μετρούν το χρόνο κατά την περίοδο της Σαρακοστής ήταν κάθε Σάββατο να κόβουν το ένα πόδι και το τελευταίο το έκοβαν το Μ.Σάββατο όπου το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε ήταν ο τυχερός της επόμενης χρονιάς. Η νόστιμη και λαχταριστή για όλους μας λαγάνα είναι ένα προιόν άξιο σεβασμού και με πραγματική πλούσια ιστορία, θα είναι μεγάλη απώλεια για τις επερχόμενες γενεές να ξεχάσουν τις παραδόσεις μας, να ξεχάσουν τις παλιές σαρακοστιανές μυρουδιές. Οι αρτοποιοί της γειτονιάς πιστοί στις παραδόσεις μας παρασκευάζουν την Καθαρά Δευτέρα τη λαγάνα συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση του εθίμου, ώστε οι νέες γενεές να έχουν την ευκαιρία να ακούσουν, να μυρίσουν και να γευτούν τη Σαρακοστή γιατί οι Σαρακοστιανές μυρωδιές είναι έμμεσοι φορείς μιας βαθιάς πνευματικότητας. Μαρία Γκιουδφέση, Βοϊακή γή ,Μάρτιος-Απρίλιος 2003, τεύχος αριθ.182

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/giati-trwme-lagana-tin-kathara-deftera/

Ντίλι Ντίλι Ντίλι....

μόλις το άκουσα στο ράδιο και μου ήρθαν τόσες όμορφες παιδικές αναμνήσεις!!

ντίλι, ντίλι, ντίλι, της κόρης το μαντήλι..

Μια μέρα, από τα τείχη της πόλης, στο ηλιοβασίλεμα βαθιά στον ορίζοντα ...

Ποιος είμαι εγώ; ρώτησε ένας νέος τον πνευματικό του δάσκαλο.

Είσαι εκείνο που σκέφτεσαι! απάντησε ο σοφός. Θα σου το εξηγήσω μια μια ιστορία.

Μια μέρα , από τα τείχη της πόλης, στο ηλιοβασίλεμα βαθιά στον ορίζοντα , φάνηκαν δυο άνθρωποι που αγκαλιαζόντουσαν.

Είναι ο πατέρας και η μητέρα, σκέφτηκε ένα κοριτσάκι.

Είναι δυο εραστές, σκέφτηκε ένας άνδρας τρυφερός.

Είναι δυο φίλοι που συναντήθηκαν μετά από πολλά χρόνια, σκέφτηκε ένας μοναχικός άνθρωπος.

Είναι δυο έμποροι που έκλεισαν μια συμφωνία, σκέφτηκε ένας άνθρωπος άπληστος για τα χρήματα.

Είναι ένας άνθρωπος που αγκαλιάζει τον γιο του που γύρισε από τον πόλεμο, σκέφτηκε μια γυναίκα μεγαλόψυχη.

Είναι μια κόρη που αγκαλιάζει τον πατέρα της που γύρισε από το ταξίδι, σκέφτηκε ένας πονεμένος άνθρωπος που έχασε την κόρη του.

Είναι δυο ερωτευμένοι σκέφτηκε μια κοπέλα που ονειρευόταν την αγάπη.

Είναι δυο άνθρωποι που τσακώνονται μέχρι θανάτου, σκέφτηκε ένας δολοφόνος.

Ποιος ξέρει γιατί αγκαλιάζονται, σκέφτηκε ένας άνθρωπος σκληρόκαρδος.

Κάθε σκέψη, κατέληξε ο σοφός δάσκαλος, αποκαλύπτει αυτό που είσαι.

Να παρατηρείς συχνά τις σκέψεις σου, μπορούν να σου αποκαλύψουν περισσότερα πράγματα για τον εαυτό σου παρά οποιοσδήποτε δάσκαλος..!!Χόρχε Μπουκάι