Απόδρασε!

Ζεις σε μια φυλακή; Νιώθεις πως είσαι δεμένος, παρ'όλη την εξωτερική σου ελευθερία;
Αισθάνεσαι φυλακισμένος και απελπισμένος;
ΑΠΟΔΡΑΣΕ!!!
Σαν τον φυλακισμένο, κάνε κι εσύ μια υπερπροσπάθεια, κάνε πέρα όλους τους φρουρούς
που σε εμποδίζουν και βγες έξω απ τη φυλακή του μυαλού σου. Κάνε την επανάστασή σου!
Βάλε όμως το Χριστό μπροστά. Ζήτα από Αυτόν που έχει καταφέρει τα πάντα να σε βοηθήσει.
Ζήτα Του να Τον αγαπήσεις. Κι αν τον αγαπήσεις . θα χεις κάνει την τέλεια απόδραση.
Προφανώς όμως τώρα, σκέφτεσαι το πρόβλημα σου, όπως κι εγώ.
Ξέχασέ το για μία στιγμή, μπορείς; Και σκέψου τον Θεό! Σκέψου πόσο σε αγαπά!
Πες με θέρμη ψυχής, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό, σε αγαπώ, βοήθησε με να σε αγαπήσω περισσότερο!
Ξέρεις τι έκανες μόλις τώρα; Έβγαλες το 1ο τούβλο της φυλακής.Συνέχισε έτσι, και σε λίγο θα αποδράσεις για να βρεθείς στην γεμάτη αγάπη αγκαλιά του Θεού.

Κατάθλιψη και το αντίδοτο της

 

Το καλύτερο αντίδοτο στην κατάθλιψη είναι:

η έμπνευση,

η ορμή,

η πίστη,

η αισιοδοξία

και η δράση.

Μηνυματάκι

Οδυσσέας Ελύτης

 

Επειδή κλαίω ακόμα στα κρυφά,

καταπιάνομαι ακόμη με όνειρα. . .

καιρών τ' ουρανού σκοτεινών. . .

τόσο που αν πας εκείνη την στιγμή

να με αγκαλιάσεις,

πασαλείβεσαι άστρα. . .

Οδυσσέας Ελύτης

Ελλας παντού!!!

Μόνον εμείς απαξιώνουμε και καταστρέφουμε οτιδήποτε ελληνικό!!! Και τελικά έχουμε...αυτό πού μας αξίζει!!!

 

Το σύμβολο του Boston College της Μασσαχουσέτης...

«αἰὲν ἀριστεύειν... καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν...» (Ιλιάς Ζ', στ. 208)
(Πάντα να αριστεύεις…και να είσαι ανώτερος από τους άλλους, και να μην ντροπιάζεις την γενιά των προγόνων σου...)

 

ΔΙΠΛΟΥΝ ΟΡΩΣΙΝ ΟΙ ΜΑΘΟΝΤΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

«Διπλά βλέπουν αυτοί που γνωρίζουν γράμματα».
Η φωτογραφία απεικονίζει την είσοδο στο κτίριο της γραμματείας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου 

 

«ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ’ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»

«Μέντης Ἀγχιάλοιο δαίφρονος εὔχομαι εἶναι υἱός, ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω. Νῦν δ’ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον ἠδ’ ἑτάροισιν πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπ’ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους, ἐς Τεμέσην μετὰ χαλκόν, ἄγω δ’ αἴθωνα σίδηρον.» (Οδύσσεια, Α.180-184)
«πως είμαι γιος του Αγχίαλου πέτομαι του καστροπολεμάρχου Μέντη με λεν, κι οι καραβόχαροι Ταφιώτες μ᾿ έχουν ρήγα. Εδώ έχω φτάσει με τους συντρόφους στο πλοίο μου ταξιδεύω για τόπο αλλόγλωσσο, την Τέμεσα, στο πέλαο το κρασάτο, να δώσω σίδερο, χαλκό να πάρω πίσω.»

Επιγραφή στη γέφυρα Eiserner Steg της Φρανκφούρτης, Γερμανία.

Διόδια έξω από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου προς Κάιρο. Η αναγραφή της πόλης και στα Ελληνικά ήταν απαίτηση των δημάρχων της περιοχής Αλεξάνδρειας προς τιμήν του μεγάλου Αλεξάνδρου.

Μια αιχμηρή απάντηση απέναντι στους ανιστόρητους γείτονες και λοιπούς επίδοξους.

Αρχάγγελοι Μιχαήλ & Γαβριήλ

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ

Ο Mιχαήλ είναι ο πιο ένδοξος και λαμπρός ταξιάρχης των ασωμάτων Δυνάμεων. Πολλές είναι οι επεμβάσεις και οι ευεργεσίες του τόσο στην Παλαιά Διαθήκη, όσο και στη Καινή Διαθήκη. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ εμφανίστηκε στον Πατριάρχη Αβραάμ κατά τη θυσία του Ισαάκ. Έπειτα στον Λωτ, όταν τον λύτρωσε μαζί με την οικογένειά του από την καταστροφή των Σοδόμων. Μετά παρουσιάστηκε στον Πατριάρχη Ιακώβ, όταν τον λύτρωσε από τα φονικά χέρια του αδερφού του Hσαύ. Αυτός προπορεύονταν μπροστά από τους Ισραηλίτες όταν ελευθερώθηκαν από την σκλαβιά των Αιγυπτίων, με τη μορφή νεφέλης την ημέρα και φωτιάς τη νύχτα, τους έδειχνε το δρόμο προς τη γη της Επαγγελίας. Αυτός παρουσιάστηκε στον μάντη Bαλαάμ, όταν εκείνος ήθελε να καταραστεί τον Ισραηλιτικό λαό για να μη συνεχίσει το δρόμο προς τη Χαναάν. Αυτός παρουσιάστηκε και στον Ιησού του Nαυή απαντώντας του «Eγώ αρχιστράτηγος Kυρίου νυνί παραγέγονα».
Είναι γνωστό και το θαύμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ στους Κολοσσούς της Φρυγίας. Στην περιοχή των Κολοσσών είχε αναβλύσει πηγή με αγιασμένο νερό που θεράπευε κάθε αρρώστια. Εκεί χτίστηκε ναός στο όνομα του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Οι ειδωλολάτρες στράφηκαν εναντίον του ιερέα του ναού, τον οποίο όμως προστάτευσε ο Αρχάγγελος και σώθηκε. Οι ειδωλολάτρες δοκίμασαν τότε να εκτρέψουν το ρου ενός ποταμού για να πνίξουν τον ιερέα και να καταστρέψουν το ναό. Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ επενέβη και με τη ρομφαία του έσκισε στα δυο τη γη και τα νερά χωνεύθηκαν μέσα. Έως σήμερα τα νερά των ποταμών χωνεύονται, γι' αυτό και το μέρος ονομάστηκε Χώναι.
Αυτά και άλλα πολλά ιστορούνται για τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στις θεόπνευστες Γραφές. Για αυτό και μείς τον προβάλλουμε ως προστάτη και φύλακα της ζωής μας.
Όταν ο Εωσφόρος λόγω της υπερηφάνειας του εξεγέρθηκε κατά του Θεού, θέλησε να βάλει τον θρόνο του στον ουρανό και να γίνει όμοιος με το Θεό. Τον ακολούθησε ένα τάγμα Αγγέλων, το οποίο και αυτό αποσκίρτησε από το Θεό εξαιτίας της υπερηφάνειας του. Τότε εξέπεσαν και διώχτηκαν από τον ουρανό μαζί με τον αρχηγό τους τον Διάβολο. Και έγιναν όλοι τους σκοτεινοί αντί φωτεινοί. Δαίμονες αντί Άγγελοι.
Τότε ο μέγας αυτός αρχάγγελος Μιχαήλ, βλέποντας την ελεεινή έκπτωση των Αγγέλων , κατάλαβε την αιτία της πτώσης τους, και για αυτό με την υποταγή και την ταπείνωση την οποία έδειξε στο Δεσπότη Θεό, διεφύλαξε τόσον την δική του δόξα και λαμπρότητα, όσο και την δόξα των άλλων Αγγελικών ταγμάτων. Για την υποταγή του και την ταπείνωση αυτή, διορίστηκε από το Θεό Παντοκράτορα να είναι ο πρώτος των Αγγελικών τάξεων.
Κατά την περίοδο εκείνη ο αρχάγγελος Μιχαήλ συγκέντρωσε και ένωσε τις τάξεις των Αγγέλων, και φώναξε σ' αυτούς το "Πρόσχωμεν. Ήτοι ας προσέξωμεν και ας εννοήσωμεν, τι έπαθον ούτοι οι εκπεσόντες δαίμονες διά την υπερηφανίαν τους, οίτινες προ ολίγου ήτον μαζί με ημάς Άγγελοι. Kαι ας στοχασθώμεν τι μεν είναι ο Θεός, τι δε είναι ο Άγγελος. O μεν γαρ Θεός, είναι Δεσπότης και Δημιουργός ημών των Aγγέλων. Hμείς δε οι Άγγελοι, είμεθα δούλοι και κτίσματα του Θεού''. Και έτσι ύμνησε και δόξασε τον Θεό Παντοκράτορα, αναφωνώντας εκείνον τον θείο και αγγελικό ύμνο με όλους τους Αγγέλους, «Άγιος, Άγιος, Άγιος Kύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης αυτού».
Αυτή λοιπόν τη σύναξη των αγγέλων εορτάζουμε στις 8 Νοεμβρίου.

 

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ

Μαζί με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ εορτάζεται και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Πολλές είναι οι επεμβάσεις και οι ευεργεσίες του τόσο στην Παλαιά Διαθήκη, όσο και στη Καινή Διαθήκη. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που παρουσιάστηκε στον Δανιήλ και εξήγησε το όραμα που είδε περί των βασιλέων Mήδων, Περσών και Ελλήνων (Δαν. 8,16). Και πάλιν ο Γαβριήλ φανέρωσε στον Δανιήλ, ότι μετά από εβδομήντα χρόνια θα κρατήσει η αιχμαλωσία των Ισραηλιτών, και μετά από τετρακόσια ενενήντα επτά χρόνια θα έρθει ο Χριστός (Δαν. 9,21-25). Ο Γαβριήλ ήταν αυτός που έφερε την είδηση στην γυναίκα του Mανωέ, ότι θα γεννήσει τον Σαμψών.
Και στην Καινή Διαθήκη ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που έφερε την είδηση στον Ιωακείμ και την Άννα, ότι θα γεννήσουν την κυρία και Δέσποινα Θεοτόκο.
Αυτός είναι που έφερε την είδηση στον Ζαχαρία ότι θα γεννήσει τον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Ο Γαβριήλ έτρεφε και την Αειπάρθενο Μαρία δώδεκα χρόνια μέσα στα Άγια των Aγίων με ουράνια τροφή. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε την χαρμόσυνη είδηση στην Θεοτόκο, ότι θα γεννήσει από Πνεύμα Άγιο τον Yιό και Λόγο του Θεού. Αυτός παρουσιάστηκε στο όραμα του Ιωσήφ και του είπε να μη φοβηθεί, αλλά να παραλάβει τη Mαριάμ ως γυναίκα του, επειδή το παιδί που θα γεννήσει προέρχεται από Πνεύμα Άγιο. Αυτός παρουσιάστηκε και στους ποιμένες και τους έφερε την είδηση ότι γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου Xριστός. Και αυτός σε όραμα είπε στον Ιωσήφ να πάρει το Θείο Βρέφος και την Μητέρα του και να φύγει στην Αίγυπτο. Και πάλι αυτός ξαναείπε στον Ιωσήφ να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Πολλοί από τους ιερούς μελετητές και ασματογράφους γνωματεύουν, ότι ο θείος Γαβριήλ ήταν ο Άγγελος ο οποίος κύλισε την βράχο από το μνημείο του Ιησού. Και αυτός ήταν που έφερε το μήνυμα στις Μυροφόρες για την Ανάσταση του Κυρίου. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που υπηρέτησε το Μυστήριο της ένσαρκης οικονομίας του Θεού Λόγου από την αρχή ως το τέλος. Για αυτό και η Εκκλησία του Χριστού αποφάσισε να συνεορτάζει μαζί τους δύο Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, και να επικαλείται την χάρη και τη βοήθεια τους.

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες!!! 

Μηνυματάκι

Αφιέρωμα στην φιλία!!!

Αφιέρωμα για την φιλία !

Η αξία της φιλίας μέσα από αποφθέγματα και είκόνες του διαδικτύου

Οι σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων.

Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μη χρειάζεται να μιλήσεις .

Margaret Lee Runbeck, 1905-1956, Αμερικανίδα συγγραφέας

Ένας φίλος σ’ ολόκληρη τη ζωή είναι αρκετός.

Δύο είναι πολλοί.

Τρεις είναι σχεδόν αδύνατον.

Henry Adams, 1838-1918, Αμερικανός ιστορικός

Η φιλία είναι πλήρης απασχόληση, αν πραγματικά είσαι φίλος με κάποιον.

Δεν μπορείς να έχεις πολλούς φίλους, επειδή τότε, απλά, δεν είναι πραγματικοί φίλοι.

Truman Capote, 1924-1984, Αμερικανός συγγραφέας

Ο φίλος σου είναι ο άνθρωπος που ξέρει τα πάντα για σένα και, παρόλα αυτά, ακόμα του αρέσεις.

Elbert Hubbard, 1856-1915, Αμερικανός συγγραφέας

Πραγματικός φίλος είναι αυτός που έρχεται κοντά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος απομακρύνεται.

Walter Winchell, 1897-1972, Αμερικανός δημοσιογράφος

Μερικές φορές το πολυτιμότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας φίλος, είναι να σ’ ακούσει πρόθυμα.

Ζένκελ Σ.

 Οι φίλοι που διαφωνούν, ακονίζουν ο ένας το μυαλό του άλλου.

Ριντλς Γ.

Οι φίλοι είναι σαν τα αστέρια μιας φωτεινής πόλης… χιλιάδες αστέρια

αλλά ένα – δύο διακρίνονται.

Τσατόπουλος Σπύρος

Πρέπει ν’ αγαπάς τον φίλο σου, όμως να θυμάσαι πως μπορεί να γίνει εχθρός.

Πρέπει να μισείς τον εχθρό, αλλά να θυμάσαι πως μπορεί να γίνει φίλος.

 Βίων

Μερικές φιλίες δημιουργούνται από τη φύση,

άλλες από υποχρέωση, άλλες από συμφέρον

κι άλλες από την ψυχή.

Τέιλορ Τζ.

Το δέντρο το αναγνωρίζεις από τους καρπούς του, τον άνθρωπο από τις πράξεις του.

Οι καλές πράξεις ποτέ δε χάνονται.

Αυτός που σπέρνει ευγένεια, θερίζει φιλία, αυτός που φυτεύει καλοσύνη, μαζεύει αγάπη.

 Βασίλειος ο Μέγας

***********

Φιλία :

Ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια στην ζωή ενός ανθρώπου’

αρκεί να είναι σωστή & ειλικρινής’ όπως όλες οι ανιδιοτελείς σχέσεις…

Στους φίλους που χαθήκαμε’

στους φίλους που είναι δίπλα σε χαρές και λύπες’

στους φίλους που θα έρθουν’

& σε όλους τους φίλους της παρέας μας εδώ’

:)

***********

Πηγή:εδώ

Η απίθανη τέχνη της οφθαλμαπάτης

Ο καλλιτέχνης Dan Lester γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη φωτογραφία αλλά και με την εικονογράφηση με μεγάλη επιτυχία. Βασικό χαρακτηριστικό των έργων του η… οφθαλμαπάτη!

Καταφέρνοντας να συνδυάζει τη φωτογραφία με την εικονογράφηση σε έξυπνες και ενδιαφέρουσες εικόνες κάνει το θεατή να αμφισβητεί τις περισσότερες φορές και να αναρωτιέται τι ακριβώς είναι αυτό που βλέπει!

Φωτογραφία ή σκίτσο; Ή μήπως και τα δύο μαζί; «Πάντα μου άρεσε να… μπλέκω τα πράγματα και να κάνω τους φίλους μου να… ψάχνονται. Μου αρέσει αυτό το βλέμμα της απορίας στο πρόσωπό τους! Αυτή η έκφραση του… μπερδέματος», λέει ο Dan.

Στην πραγματικότητα, η φωτογραφία αποτελεί συνέχεια του σκίτσου ή το αντίθετο (όπως το δει κανείς) και το τελικό αποτέλεσμα ζαλίζει το κοινό με την επιτυχημένη συγχώνευση του μοντέλου και του καλλιτέχνη στο ίδιο πλάνο ή στην ίδια εικόνα, όπου μια καινούργια «οντότητα» δημιουργείται…

 

Πηγή: perierga

Ήμουνα όμως πολύ μικρός και δεν ήξερα ν' αγαπάω!

 

"Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω. Έπρεπε να το κρίνω από τις πράξεις κι όχι απ' τα λόγια. Με γέμιζε ευωδία και φως. Δεν έπρεπε να σηκωθώ να φύγω. Έπρεπε να μαντέψω την τρυφερότητα πίσω απ' τις μικροπονηριές του. Τα λουλούδια είναι τόσο αντιφατικά. Ήμουνα όμως πολύ μικρός και δεν ήξερα ν' αγαπάω."

Μικρός Πρίγκιπας

Ο τρόπος που βλέπουμε τους άλλους. . .

 

Κάποτε ήταν ένα νέο ζευγάρι που μετακόμισε σε καινούργια γειτονιά.

Καθώς έτρωγαν το πρώτο τους πρωινό στο νέο τους σπίτι, η γυναίκα κοίταξε έξω από το παράθυρο και είδε τη γειτόνισσα που εκείνη την ώρα άπλωνε την μπουγάδα της.

"Ά, τα ρούχα δεν είναι και πολύ καθαρά", σχολίασε, "η γειτόνισσα δεν ξέρει να πλένει καλά. Μάλλον χρειάζεται να χρησιμοποιεί περισσότερο σαπούνι".

Ο σύζυγος κοίταξε την μπουγάδα αλλά δε είπε τίποτα.

Κάθε φορά που η γειτόνισσα άπλωνε την μπουγάδα της, η γυναίκα έκανε τα ίδια σχόλια.

Ένα μήνα αργότερα, ένιωσε μεγάλη έκπληξη, όταν είδε ότι τα ρούχα που είχε απλώσει η γειτόνισσα ήταν πιο καθαρά και είπε στον άντρα της : "Για δες! Η γειτόνισσα έμαθε επιτέλους να πλένει! Αναρωτιέμαι ποιος την έμαθε".

"Ξέρεις ξύπνησα νωρίς σήμερα το πρωί και καθάρισα τα τζάμια μας!" γύρισε και της είπε ο άντρας της.

 

Έτσι συμβαίνει και στη ζωή. Ο τρόπος που βλέπουμε τους άλλους εξαρτάται από το πόσο καθαρά είναι τα "τζάμια μας".

Ζήσε!!!

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ξυπνάς τύψεις και λύπες... Αγάπα αυτούς  που σου φέρονται σωστά... Ξέχνα τις πίκρες που σου χαρίζουν οι άλλοι.  Πίστεψε ότι όλα όσα συμβαίνουν, συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Αν σου δοθεί δεύτερη ευκαιρία άρπαξέ την με τα δύο χέρια. Αν σου αλλάξει τη ζωή, επέτρεψέ της. Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη υπόθεση, απλά σου υποσχέθηκαν πως αξίζει τον κόπο.

Ευτυχιούχος

Σήμερα αποφοίτησα από την σχολή μου. . .
Έφτασε επιτέλους και η δικη μου ώρα. . .
!!ΟΡΚΙΣΤΗΚΑ!!
Άξιζε ο κόπος. . .!
Σ' ευχαριστώ Χριστέ μου για τους βοηθούς που έστειλες στο δρόμο μου!
Σε παρακαλώ να συνεχίσεις να μου φωτίζεις το δρόμο!
Καλό σας βράδυ φιλαράκια
&
Καλό μήνα!!!

Ουράνιο τόξο!

Κάθε φορά που η βροχή χτυπά
στα τζάμια του παραθυριού μου δυνατά
σκέφτομαι πως σε λίγο θα φανεί
το ουράνιο τόξο κι όλη η πλάση θα χαρεί.

Σαν στη ζωή μας κάτι δύσκολο συμβεί
κάποια φουρτούνα δυνατή
ή κάποια άτυχη στιγμή
το ουράνιο τόξο τότε θα εμφανιστεί
θα γίνει η νέα η αρχή
να ΄χετε ελπίδα στη ζωή
μετά την καταιγίδα κάτι θα φανεί
το ουράνιο τόξο θε να βγει
να ΄χετε ελπίδα στη ζωή.

Κάθε φορά παρακαλώ πολύ
να μείνει ακόμα λίγο ακόμα μια στιγμή
για να χαρώ την τόση ομορφιά
αυτά τα χρώματα τα ουράνια, τα γλυκά.

Πόνος

 

Διάβασα κάπου πως "ο άνθρωπος γίνεται καλύτερος όταν του αφαιρούν ένα ένα αυτά που έχει."
Δεν ακούγεται πολύ σκληρό και ταυτόχρονα τόσο αληθινό;
Γιατί ο δρόμος της προσωπικής ολοκλήρωσης να περνάει μέσα από τα μονοπάτια του πόνου;
Ίσως γιατί πρέπει να πέσεις πρώτα, για να σηκωθείς.
Ίσως γιατί πολλές φορές ξεχνάς να κοιτάξεις τον ήλιο, να πεις "ΟΚ υπάρχουν και χειρότερα."
Μήπως τελικά μαθαίνεις να ζεις όταν μάθεις να πέφτεις;

Μόνο ένας!

Υπάρχουν χιλιάδες αστέρια στον ουρανό. . .
μα ένα αρκεί για να κρατήσεις τις ελπίδες σου.
Υπάρχουν θάλασσες και ωκεανοί. . .
μα μια μικρή πηγή είναι αρκετή για να σε ξεδιψάσει.
Υπάρχει τόσο φως, ο ήλιος. . .
μα μια μόνο ακτίνα μπορεί να σε βγάλει απ’ το σκοτάδι.
Υπάρχει οξυγόνο. . .
μα μια μόνο ανάσα μπορεί να σε αναστήσει.
Υπάρχουν τόσες ώρες. . .
και μια στιγμή μπορεί να σε στιγματίσει για πάντα.
Υπάρχουν τόσα κλειδιά. . .
μα μόνο ένα θα ξεκλειδώσει τη καρδιά σου.
Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι. . .
μα ένας σε ταξιδεύει ως εκεί που νόμιζες πως δε μπορείς να πας. . .

-MONO EΝΑΣ!!-

Πηγή: Μικρές θεωρίες...

Ζήτω το έθνος!!!

 

 

 

 

 

 

 

Απόσταση!

 

Ποτέ οι πόρτες των σπιτιών

δεν ήταν τόσο κοντά η μια με την άλλη.

Ποτέ οι καρδιές των ανθρώπων

δεν ήταν τόσο μακριά η μια από την άλλη.

Σχετικά με το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το έτος 1987!

Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ. Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου. Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του. Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.

Ξαφνικά, οι γυναίκες που έψελναν την παράκληση άρχισαν να φωνάζουν! Ο διάκονος έτρεξε κοντά τους και αυτές, με ανάμικτα συναισθήματα, του έδειξαν την λάρνακα! Ήταν λουσμένη κυριολεκτικά με ένα ελαιώδους συστάσεως μύρο (λέω μύρο γιατί η ευωδία του ήταν ασύγκριτη). Θα έλεγε κανείς με σιγουριά, ότι κάποιος άδειασε επάνω της τουλάχιστον δυο "κουβάδες" αρωματικό υγρό (χρησιμοποιώ την λέξη "κουβάδες" για να γίνει κατανοητό ότι η ποσότητα του μύρου που γλυστρούσε στα συμπαγή τοιχώματα της αργυρής λάρνακας με τις ανάγλυφες παραστάσεις, ήταν μεγάλη).

Ο διάκονος για μια στιγμή σάστισε: ο Άγιος μυροβλύζει! Χωρίς να αμφιβάλει καθόλου για το θαύμα, και ευρισκόμενος σε μια κατάσταση χαράς, έκπληξης και ενθουσιασμού, έτρεξε να φέρει βαμβάκι από κάποιο έπιπλο του ιερού βήματος. Επέστεψε τρέχοντας και άρχισε να σκουπίζει με το βαμβάκι το μύρο από τα εξωτερικά τοιχώματα της λάρνακας και να δίνει τμήματα από μυρωμένο αυτό βαμβάκι στους προσκυνητές. Σκούπιζε και το μύρο δεν τελείωνε, αλλά συνέχισε να αναβλύζει μυστικά, χωρίς να υπάρχει κάποια ορατή πηγή. Χαρακτηριστικά, του έκανε πολύ εντύπωση ένα γεγονός: με ένα μεγάλο κομμάτι βαμβάκι σκούπισε το μύρο από μια λεία περιοχή της λάρνακας. Το βαμβάκι σκούπισε καλά όλο το μύρο, όπως όταν σκουπίζουμε ένα τζάμι με ένα στεγνό πανί πιέζοντάς το καλά και αφαιρούμε την υγρασία που μπορεί να υπάρχει επάνω. Μια γυναίκα έσυρε την παλάμη του χεριού της πάνω στο τμήμα της λάρνακας που μόλις είχε σπογγιστεί. Ο διάκονος, με θαυμασμό, είδε το χέρι της βρεγμένο από το ελαιώδες κιτρινοπράσινο μύρο!!!

Εν τω μεταξύ η ευωδία είχε πλημμυρίσει όλον τον ναό και ξεχείλιζε από τις ανοιχτές πόρτες προς την οδό Αγίου Δημητρίου, προσελκύοντας τους περαστικούς, που έσπευδαν να δουν τι συμβαίνει και από που προέρχεται η ευωδία αυτή. Όλοι κατευθύνονταν προς την λάρνακα με τα λείψανα του Αγίου Δημητρίου, που ήταν τοποθετημένη όχι στο κιβώριό της (ακόμα δεν είχε κατασκευαστεί) αλλά μπροστά στο τέμπλο του ναού.

Οι ευχάριστες όμως εκπλήξεις δεν σταμάτησαν εκεί! Οι προσκυνητές διαπίστωσαν ότι όλες οι εικόνες του ναού, οπουδήποτε κι αν βρίσκονταν, σε προσκυνητάρια ή στο τέμπλο, ανέβλυζαν μύρο. Μάλιστα ο διάκονος είδε προσκυνητές να βγάζουν χαρτομάντηλα και να σκουπίζουν τα τζάμια τα προστατευτικά των εικόνων του τέμπλου και τα χαρτομάντηλα να κιτρινίζουν από το μύρο το οποίο "έτρεχε" και από τις δύο πλευρές του τζαμιού, εσωτερική και εξωτερική. Το μέγεθος του θαύματος ήταν τέτοιο που δεν άφηνε το παραμικρό περιθώριο για αμφισβήτηση. Δεν καταλαβαίναμε τί ζούσαμε, ήταν κάτι σαν όνειρο μέσα στην ομίχλη, αλλά το ζούσαμε!!! Το ψηλάφιζαν τα χέρια μας, το έβλεπαν τα μάτια μας, το μύριζαν τα αισθητήρια της όσφρησής μας!!!

Σε λίγο χρόνο δημιουργήθηκε μια "ουρά" από ανθρώπους που με δάκρυα στα μάτια προσκυνούσαν την λάρνακα του Μυροβλύτη και συνειδητοποιούσαν γιατί του δόθηκε το προσωνύμιο αυτό.

Εν τω μεταξύ έφθασε στον ναό και ο προϊστάμενος ιερεύς με άλλους κληρικούς. Ξεκλείδωσαν τα ανοίγματα της λάρνακας και αποκαλύφθηκαν τα άγια λείψανα του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης. Ευωδίαζαν μεν, αλλά ήταν η ευωδία των ιερών λειψάνων. Η ευωδία του μύρου ήταν διαφορετική και χαρακτηριστική.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κυρός Παντελεήμων ο Β΄, ο Χρυσοφάκης, απέδωσε το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου στο εξής γεγονός: Εκείνο το βράδυ, στην εορταστική τελετή του Πανεπιστημίου για τα ελευθέρια της Θεσσαλονίκης, ο κεντρικός ομιλητής αγνόησε στην ομιλία του παντελώς τον Άγιο, και δεν αναφέρθηκε καθόλου σ’ αυτόν. Ο Άγιος Δημήτριος όμως δήλωσε με την μυρόβλυσή του ότι, όπως ποτέ δεν εγκατέλειψε την πόλη του Θεσσαλονίκη έτσι και τώρα είναι πάντοτε παρών και αυτός είναι που την έσωσε και από την σκλαβιά και από τους σεισμούς, αλλά και διαμαρτύρεται όταν οι Θεσσαλονικείς αποδεικνύονται αχάριστοι και απομακρύνονται από τον Χριστό και τους Αγίους Του.

Πέρασαν 24 χρόνια από τότε. Είμαι ο τότε διάκονος του ναού, τώρα ιερεύς στην Θεσσαλονίκη και σας γράφω τα γεγονότα όπως τα θυμάμαι. Την ώρα εκείνη ήταν σαν να ζούσα ένα μυστήριο. Δεν μπορώ να περιγράψω τί αισθανόμουν! Χαρά, έκπληξη, συγκίνηση, ενθουσιασμό... δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς. Πάντως είναι από τα γεγονότα που ενισχύουν την πίστη, που μας γεμίζουν χαρά, ελπίδα και αίσθηση της παρουσίας του Χριστού και των Αγίων. Η πίστη μας είναι "ζωντανή".

π. Χρήστος Κότιος
Εφημέριος ιερού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου,
Σαράντα Εκκλησιές Θεσσαλονίκης

Πηγή: Προσκυνητής

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

 

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

Η εικόνα της Παναγίας, το «Άξιον Εστί», είναι μια από τις περίφημες εικόνες του Αγίου Όρους. Βρίσκεται στο ναό του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους, θεωρούμενη ως «κοινή εφέστιος προστάτις» εικόνα όλων των Αγιορείτικων Μονών, φέρουσα στο πλαίσιό της τις σφραγίδες και των 20 Μονών. Αυτή είναι η πέμπτη φορά που βγαίνει από το Άγιον Όρος (οι προηγούμενες ήταν το 1963, 1985, 1987, 1999) και η δεύτερη για τη Θεσσαλονίκη μετά το 1985. Είναι τιμή μας και εύχομαι όλοι να μπορέσετε να πάτε να την προσκυνήσετε. . .! Βοήθεια μας!