Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Εκείνη με το διαφορετικό βλέμμα

Ο πόνος, έχει τον τρόπο του να σε αλλάζει. Σε κάνει να βλέπεις αλλιώς την ζωή και να κοιτάς κατάματα τους γύρω σου.
Κάπως έτσι λοιπόν, εκείνοι που συνάντησαν στη ζωή τους πολλές απώλειες, πολύ θάνατο, συνεπώς και μοναξιά, χωρίς να το θέλουν, έγιναν πιο ανθεκτικοί από εμάς. Διαφορετικοί.
Ξέρουν, πως η στιγμή μετράει, αυτή γεννάει την αμέτρητη ευτυχία, αυτή και τις ανηφοριές. Κάθε ώρα είναι τώρα, κάθε συναίσθημα απόλυτο και οφείλεις να το καταθέτεις πριν χαθεί μαζί σου.
Σκέφτονται καθημερινά πόσο εύθραυστη είναι η ζωή και είναι σχεδόν μονίμως αφηρημένοι. Σέβονται κάθε τι ζωντανό. Ζητούν συγγνώμη, λένε ευχαριστώ και πάντα μα πάντα, το εννοούν. Ισως αργούν στις αντιδράσεις τους, αλλά μη τους παρεξηγήσεις. Είναι που κουβαλάνε πολλά χαμόγελα και όνειρά στις τρύπιες τσέπες τους.
Εκείνοι, είναι ταπεινοί. Διόλου εγωιστές, δεν θέλουν να προσβάλουν κανέναν, ούτε και να ενοχλούν. Δεν μιλάνε πολύ, προτιμούν να παρατηρούν τον κόσμο γύρω τους. Ντρέπονται και γελούν σα μικρά παιδιά. Τους αγαπούν όλους, αλλά εμπιστεύονται ελάχιστους και δεν κάνουν κακό σε κανέναν.
Σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους και πλησιάζουν τον κόσμο με μια σκληρή ευαισθησία εξαιτίας αυτού του βάρους και μια ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα. Παίρνουν πολύ προσωπικά τη βροχή, σαν τους ποιητές, για αυτό και δεν θα δεις ποτέ κανέναν τους να κρατά ομπρέλα...
Δεν κουβαλάνε θυμό μέσα τους, ούτε κακία. Μια θλίψη μόνο, μια βαθιά θλίψη που προτιμούν να την αφήνουν να κοιμάται και αχνοφαίνεται μόνο στα μάτια τους, όταν χαμογελούν ακαταλαβίστικα και ανεξήγητα για σένα και για μένα, που δεν φορέσαμε ποτέ τα παπούτσια τους...
Δεν θα παραδεχτούν ποτέ πως πονάνε, γιατί γνωρίζουν πως ο ανθρώπινος πόνος δεν μοιράζεται, ούτε και μετριέται. Ούτε και θα παλέψουν για να τους αποδεχτείς, αφού η ίδια η ζωή τούς επέλεξε για να ξεχωρίζουν. Ίσως να είναι απότομοι και νευρικοί, απαιτητικοί ακόμα, αν σ' αγαπούν. Μα όλες τους οι αντιδράσεις είναι γνήσιες, γιατί στέκονται δίπλα σου στα ίσα, χωρίς καβάτζες.
Αν συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπό ποτέ, μην ψαχουλέψεις την ψυχή του, αποδέξου τον κι αγάπησέ τον αν μπορείς. Αλλιώς, άφησέ τον να συνεχίσει το δρόμο του...

Κείμενο: Ιφιγένεια Βήττα
Πηγή: εδώ

10 σχόλια:

  1. καλημερα καλη μου φιλη! περασαν να ευχηθω ενα καλο σκ! φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό σαββατοκύριακο Κική μου....να περάσεις όμορφα :)

      Διαγραφή
  2. ένα όμορφο σαβ/κο μία μεγάλη καλημέρα ευχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό σαββατοκύριακο Νικόλα μου....καλό σου βράδυ :)

      Διαγραφή
  3. Μα ποσο ποσο συμφωνη με βρησκεις με αυτο το κειμενο..............
    Αχχχχχχχχ με σηγκηνησες παλι...........
    καλημερα!!!!!!
    Συνχαρητηρια για την αναρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολυ δυνατο και ουσιαστικο μηνυμα!!!!!!!!!
    μπραβο φιλη μου.
    Αυτοι οι ανθρωποι ειναι οι πραγματικοι καθημερινη αληθινοι ηρωες.
    Ο πονος ειναι βουβος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Για οσους βεβαια μπορουν να καταλαβουν το μηνυμα αυτο.
    [πρεπει να εισαι ψαγμενος και φιλοσοφιμενος για να το καταλαβεις]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα συγχαρητήρια ανήκουν στην Ιφιγένεια Βήττα!
      Καλό σαββατοκύριακο Βασιλική μου :)

      Διαγραφή
  6. Παράξενο ίσως, σε κάποια κομμάτια ένιωσα σα να περιγράφει εμένα..

    Καληπέρα και καλό βράδυ Ωραιοζήλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το ένιωσα είναι η αλήθεια γι'αυτό και αποφάσισα να το αναρτήσω...
      Καληνύχτα Γιώργο μου να έχεις ένα όμορφο σαββατοκύριακο :)

      Διαγραφή

Σχολίασε κι εσύ. . .ότι νομίζεις πως αξίζει!