Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Είναι φιλία αυτό;;;

"Ο άντρας μου ήταν ο άντρας της ζωής μου, δεν ήταν άλλος, ήμουν εγώ. Ήμασταν ένα, δεν μοιραζόμασταν κάτι. Δεν μετρούσε λοιπόν. Εκτός από τον αγαπημένο μου σύζυγο χρειαζόμουν και φίλους. Πως να γίνει; Είναι φυσική ανάγκη οι φίλοι, οι σύντροφοι από παλιά που σε ξέρουν πάντα. Τους χρειαζόμουν και τους έψαχνα από παιδί, είχα αρκετούς φίλους νέα, αλλά χάνονταν.... Αραίωσαν δηλαδή όταν άρχισε να φαίνεται το σύνδρομο που σας έλεγα, η τύχη του Μίδα, που τον οδήγησε σε ασιτία, σε ξηρασία. Θυμάστε το μύθο; Είχε γεμίσει από χρυσάφι, ενώ δεν μπορούσε να πιάσει ένα ποτήρι νερό να σβήσει την δίψα του. Γίνονταν και το νερό και το ψωμί χρυσάφι, φτηνό, άχρηστο χρυσάφι άμα διψάς και πεινάς. Έμαθα να καταπίνω τις επιτυχίες μου, την ικανοποιήση, υπήρξαν σας λέω φορές που τα έκρυβα επιμελώς κάτι τέτοια, όλο και πιο συχνά τα έκρυβα για να μην μείνω εντελώς χωρίς παρέα. Για να μην στενοχωρήσω κάποιους. Είναι φιλία αυτό;"
Σιωπάς για να ακούγεσαι
Μάρω Βαμβουνάκη

15 σχόλια:

  1. δεν το πολυκαταλαβα το σημερινο κειμενο.
    καλημερα!!!!!!

    υ.γ.Χρονια πολλα στον Αντρεα και την Αντριανα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το γενικό νόημα της ιστορίας είναι πως οι φίλοι φαίνονται κυρίως στις χαρές!
      Καλό σου απόγευμα :)

      Διαγραφή
  2. Πολύ καλό κείμενο, Ωραιοζήλη μου.
    Είναι τελικά πολύ λεπτές οι ισορροπίες. Και κάθε είδους σχέση θέλει ΠΟΛΥ δουλειά. Και κατανόηση. Και υπομονή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι δύσκολο να βρεις αληθινούς φίλους....αξίζει όμως η αναζήτηση γιατί είναι πραγματικός θησαυρός!
      Καλό ξημέρωμα Σεβάχ μου :)

      Διαγραφή
  3. Πόσο ωραία η γραφη της κας Βαμβουνάκη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει ένα τρόπο να με μαγεύει κάθε φορά που την διαβάζω!
      Καλό ξημέρωμα :)

      Διαγραφή
  4. λιγες ειναι οι αληθινες φιλιες σημερα. και επι τον πλιστον στην εποχη μας στης σχεσεις κυριαρχει το προσωπικο σημφερον.
    σιγουρα θελει δουλεια και απο της δυο πλευρες σε ολες της σχεσεις..
    στα ευκολα σε θυμουνται και στα δυσκολα την κοπανανε, μεχρι να 'ρθουν και αυτοι στην ιδια θεση να δουν τι ωραια ειναι.
    κοσμος τι να πεις....
    δεν ειναι ετσιι οι σωστες- πραγματικες φιλιες ομως.
    καλο ξημερωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικα το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με την κυρία της ιστορίας....δεν μπορεί να μοιραστεί την χαρά της γιατί δεν έχει πραγματικούς φίλους που να χαίρονται γι αυτήν!

      Διαγραφή
  5. Δυστυχως αυτο γινεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όχι (απαντώ μονολεκτικά στην ερώτηση στο τέλος).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχολίασε κι εσύ. . .ότι νομίζεις πως αξίζει!