Είναι νωρίς...

Είναι πάντα πολύ νωρίς για να παραιτηθείς!

Χριστός Ανέστη!

Ζωοδόχος Πηγή

Η Ζωοδόχος Πηγή ή η Θεοτόκος των Πηγών εορτάζει 5 μέρες μετά το Άγιο Πάσχα.

Ο Ναός και το αγίασμα της Ζωοδόχου Πηγής ευρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη στο σημερινό Σηλυβρί – Καπί.

Το θαύμα της ευρέσεως του ύδατος τούτου έγινε εις τον αυτοκράτορα Λέοντα Σοφόν ή Μακέλλην. Αυτός προτού καταταγεί στο στρατό ήταν χειρώναξ. Κάποια ημέρα, που είχε βγει περίπατο στην ανωτέρω τοποθεσία, βρήκε ένα τυφλό. Ήταν καλοκαίρι έκανε ζέστη και ο τυφλός κινδύνευε να πεθάνει από τη δίψα. Ο Λέων ήταν πονόψυχος, πήρε τον τυφλό από το χέρι και τον οδηγούσε. Όταν έφθασαν κοντά σε ένα τέλμα ο τυφλός είχε αποκάμει και παρακαλούσε τον Λέοντα να του βρει μέρος σκιερό να αναπαυθεί και νερό να πιει.

Εκεί που βάδιζε ο Λέων, άκουσε ξαφνικά από υψηλά μια μυστηριώδη φωνή που του έλεγε:

- Μη κοπιάζεις περιπλανώμενος, το νερό είναι εδώ πλησίον.

Ο Λέων εξεπλάγη εις το άκουσμα της φωνής, αλλά δεν μπορούσε να βρει την πηγή του νερού. Οπότε ακούει πάλιν την φωνή:

- Έμπα μέσα στο δάσος, θα βρεις ένα τέλμα και πάρε από το θολό νερό. Δώσε στον τυφλό να πιει και με την Λάσπη του τέλματος, άλειψε του τα μάτια. Συ δε μια ημέρα θα αναδειχθείς Βασιλεύς. Ποια όμως είμαι εγώ, που εξέλεξα τούτον το τόπο για ανάπαυση μου, θα το μάθεις σε λίγο. Εγώ θα σε βοηθήσω να μου κτίσης εδώ Ναόν. Όσοι θα έρχονται, με ευλάβεια και με Πίστη να με παρακαλούν, θα θεραπεύονται από τις αρρώστιες που φαίνονται στους γιατρούς αθεράπευτες...

Πράγματι, ο Λέων πήρε νερό, πήγε στον τυφλό, του άλειψε τα μάτια με την λάσπη και ω του θαύματος, ο τυφλός ανέβλεψε. Αυτό μαθεύτηκε παντού.

Όταν έγινε ο Λέων αυτοκράτωρ, έκτισε εκεί Ναόν της Ζωοδόχου Πηγής. Τον Ναόν αυτόν, τον φρόντισε και μεγάλωσε ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός, αυτός που έκτισε και την Αγίαν Σοφίαν. Ο Ιουστινιανός έπασχε από δυσουρία. Ήταν αθεράπευτη η νόσος του κατά τους γιατρούς του καιρού εκείνου. Γιατρεύτηκε με το θαυματουργό νερό της Ζωοδόχου Πηγής.

Πολλοί είναι εκείνοι που θεραπεύθηκαν θαυματουργικά στη Ζωοδόχο Πηγή.

Θεραπεύτηκε κάποια Γλυκερία ονόματι, συγγενής της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, συζύγου του Ιουστινιανού, ωσαύτως κάποια Ευδοκία, αδελφή του Αυτοκράτορος Μαυρικίου, επίσης η αυτοκράτειρα Ειρήνη. Αυτή από ευγνωμοσύνη έβαλε και ξαναζωγράφησαν τις Εικόνες της Θεοτόκου και του Σωτήρος, τις οποίες είχαν καταστρέψει προηγουμένως οι Εικονομάχοι Βασιλείς. Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα προσέφερε χρυσά ιερά σκεύη, γιατί η Παναγία θεράπευσε εκεί την κόρη της από «ατάκτους» πυρετούς.

Σήμερα στην αυλή της Ζωοδόχου Πηγής βρίσκονται οι τάφοι των Οικουμενικών Πατριαρχών. Το δε αγίασμα βρίσκεται στον υπόγειο Ναό και αποτελείται από μαρμαρόκτιστη πηγή, το νερό της οποίας θεωρείται αγιασμένο. Απ' εδώ διαδόθηκε ο τύπος της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο. Είναι αξιοσημείωτο ότι ψηφιδωτή παράσταση της εικόνας σώζεται στον εσωνάρθηκα της Μονής της Χώρας.

Σε ανάμνηση των εγκαινίων του Ναού από τον Αυτοκράτορα Λέοντα η Εκκλησία καθιέρωσε την κατ΄ έτος εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, την Παρασκευή της Διακαινησίμου Εβδομάδας.

Ο Ναός αυτός έμεινε γνωστός στην ιστορία ως το αγίασμα του «Μπαλουκλί». «Μπαλούκ» στα τουρκικά σημαίνει ψάρι και η παράδοση μας λέει πως εκεί δίπλα στο αγίασμα, στις 23 Μαΐου 1453 μ.Χ. ένας καλόγερος τηγάνιζε ψάρια, όταν κάποιος του έφερε την είδηση πως πήραν την Πόλη οι Τούρκοι. Ο καλόγερος απάντησε πως μόνο αν τα ψάρια που τηγάνιζε έφευγαν απ΄ το τηγάνι και έπεφταν μέσα στο αγίασμα θα πίστευε ότι έγινε κάτι τέτοιο. Και πραγματικά τα ψάρια ζωντάνεψαν και έπεσαν μέσα στην πηγή του αγιάσματος. Μέχρι σήμερα δε, μέσα στην δεξαμενή της Ζωοδόχου Πηγής διατηρούνται επτά ψάρια και μάλιστα σαν να είναι μισοτηγανισμένα απ΄ την μια πλευρά...

Χριστός Ανέστη!

Πραγματική αγάπη

Κάποτε υπήρχε ένα ζευγάρι που αγαπιόταν πάρα πολύ. Ο άντρας λάτρευε τη γυναίκα και της το έδειχνε με κάθε ευκαιρία. Η γυναίκα του ήταν όμορφη, ευαίσθητη αλλά φιλάσθενη.

Ο άνδρας χρειάστηκε να φύγει στον πόλεμο, όπου πέρασε πολλές δυσκολίες και παρ’ ολίγο να χάσει και τη ζωή του.

Προσευχόταν καθημερινά να τον αφήσει ο Θεός να ζήσει για να γυρίσει ξανά στην πολυαγαπημένη του γυναίκα.

Όλη του η σκέψη ήταν να την σφίξει στην αγκαλιά του κι αυτό του έδινε κουράγιο να αντέξει την πείνα, το κρύο και τους τραυματισμούς.

Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, γεμάτος χαρά, ξεκίνησε για το σπίτι του. Στο δρόμο όμως συνάντησε έναν οικογενειακό φίλο που τον συλλυπήθηκε για τη συμφορά που τους βρήκε.

"Ποιά συμφορά;" ρώτησε αυτός όλο ανησυχία.

"Δεν το έμαθες; η γυναίκα σου έπαθε μια μολυσματική ασθένεια και έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό της."

Ο άνδρας κάθισε στη μέση του δρόμου και έκλαψε πικρά. Όταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα το απόγευμα, η γυναίκα του κατάλαβε πως ο αγαπημένος της είχε χάσει το φως του. Νόμιζε πως είχε τυφλωθεί στον πόλεμο σε κάποια μάχη.

Τον αγκάλιασε όμως με την ίδια αγάπη και έζησαν ευτυχισμένοι για 15 χρόνια.

Μετά η γυναίκα πέθανε και ο άνδρας αφού της έκλεισε τα μάτια, άνοιξε τα δικά του!!!

Για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια υποκρίθηκε τον τυφλό για να μην την πληγώσει.

Αυτό είναι αγάπη.

Να εθελοτυφλώ για να μη σε πληγώσω.

Χριστός Ανέστη!

Οι φίλοι μας. . .

Οι φίλοι, μας γνωρίζουν στις καλές στιγμές.

Στις κακές στιγμές, γνωρίζουμε εμείς τους φίλους μας.

Χριστός Ανέστη!

Συμβιβασμός + Αγάπη

Συμβιβασμό κάνεις όταν δεν υπάρχει αγάπη.

Η αγάπη δεν έχει συμβιβασμούς, είναι καθαρή, έχει ροή και νόημα.

Όλα αλλάζουν, φρόντισε να τα αγαπάς σε κάθε φάση τους,

αλλιώς προχώρα σε κάτι που θα αγαπήσεις.

Χριστός Ανέστη!

Το χαμόγελό σου

Σε ερωτεύτηκα απ’ το χαμόγελό σου.

Ήταν το πρώτο, που ξεχώρισα πάνω σου. Το πρώτο, που με φώναζε να σε πλησιάσω. Μοναδικό, ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους.

Αυτό το χαμόγελο, έγινε τόσα για μένα. Τόσο γρήγορα. Τόσο ανέλπιστα.

Ήταν εκεί, δίπλα στο μαξιλάρι, στο αυτοκίνητο, στον καναπέ, σε κάθε γωνιά της ζωής μου. Στο θυμό, στη ζήλια, στον πόνο. Πάντα εκεί.

Δεν άργησε να γίνει το ναρκωτικό μου, ο εθισμός μου.

Είχε πάντα, έναν τρόπο μαγικό, να στέκεται απέναντί μου, να κάνει βουτιά στο είναι μου και να διώχνει μακριά καθετί τοξικό και νοσηρό.

Σ’ έβλεπα να γελάς και ένιωθα τη δύναμη που στέλνεις. «Να τη φυλάξεις καλά, για τα δύσκολα, που θα ‘ρθουν», μου ‘χες πει.

Και δεν άργησαν. Τ’ αντίκρισα ακαριαία, με το χαμόγελό σου να λείπει.

Το μόνο που κατάφερα να πω ήταν, πως ήθελα τη μέρα που θα φύγεις, απ’ το πρωί να μου γελάς.

Μάλιστα, απ’ το πρωί να σε βλέπω να γελάς. Να δω τον άνθρωπο, που ερωτεύτηκα και να ξεχάσω για λίγο όλα εκείνα, που μπήκαν ανάμεσά μας. Όλα εκείνα, που έδιωξαν αυτό το χαμόγελο. Και είναι πολλά.

Σ’ ένα χωρισμό, μοιράζεται το φταίξιμο. Και δεν αποτελούμε εξαίρεση μωρό μου.

Κάπου χαθήκαμε. Κάπου ξεχαστήκαμε. Και όσο αφήνεσαι στο χάος, τόσο σ’ εγκαταλείπει η ευτυχία σου.

Ίσως, πότε δεν προσπαθήσαμε να παίξουμε με τους κανόνες του έρωτα, παρά βάλαμε τους δικούς μας.

Θα σου μιλήσω για το δικό μου φταίξιμο. Πίστευα πως, όταν θ’ ανοίγω την πόρτα, θα ‘σαι πάντα εκεί. Και εσύ και το χαμόγελό σου. Ο ίδιο άνθρωπος, με όλα αυτά που αγαπώ και όλα όσα μισώ. Αυτά τα δεδομένα καταστρέφουν τις αγάπες.

Κι όμως, αλλάζουν οι άνθρωποι. Και είναι πάντα αργά, όταν το παίρνεις χαμπάρι.

Έπαψα ν’ αποζητώ το χαμόγελό σου, έπαψες και συ να το σκορπάς. Ίσως, στις 24 ώρες της μέρας μας, δεν υπήρχε ο χώρος γι’ αυτό. Δώσαμε το χώρο στις μικροπρέπειες, τα επιφανειακά και την αδιαφορία. Βλακείες. Όποιος θέλει, βρίσκει το χώρο και το χρόνο. Φτιάχνει μέρες, φτιάχνει ώρες. Δεν παραιτείται.

Δεν είναι κακό να παραδέχεσαι την ήττα σου. Και ‘μείς ηττηθήκαμε.

Έτσι είμαστε φτιαγμένοι οι άνθρωποι. Ενθουσιαζόμαστε, ζούμε, απορροφόμαστε και ξεχνάμε τι μας έδεσε εξ αρχής. Τι δώσαμε, τι πήραμε και τι μοιραστήκαμε. Κι αν είναι αρκετά όλα αυτά, να σώσουν ένα προδιαγεγραμμένο τέλος.

Στο τέλος αυτό, δυστυχώς, αυτά δε μετράνε. Ότι χάθηκε στην πορεία, ακόμα κι αν γυρίσεις πίσω, δε θα το βρεις. Είναι κομμάτια από το γυαλί, που με καμία αυταπάτη, δεν ξανακολλάει. Γι’ αυτό, κρατάς για πάρτη σου τον απολογισμό και συνεχίζεις.

Νομίζω, πως ξέρεις και τι άλλο θα κρατήσω για πάρτη μου. Στο είπα. Το χαμόγελό σου.

Τί κι αν στην πορεία το ξέχασα ή το έψαχνα και δεν το βρήκα; Είμαστε στο τέλος και το ‘χω τόση ανάγκη. Άλλωστε, ξέρεις πόσο εγωίστρια είμαι.

Το διεκδίκησα, το έκανα δικό μου, μου ανήκει και θα το κουβαλάω για πάντα σ’ όλα εκείνα, που δε λέγονται και δε φαίνονται. Σ’ όλα εκείνα, που είναι κομμάτια δικά μου και κανείς δεν μπορεί να κλέψει. Σ’ όλα εκείνα, που θα ανακατεύω, όταν θα ‘χω ανάγκη να βρω δύναμη να συνεχίσω, να κρατηθώ.

Γι’ αυτό, πριν κλείσει η πόρτα, χάρισέ μου το καλύτερό σου. Να μείνει αυτή η εικόνα στο μυαλό, να διαλύσει αυτά που πονάνε. Να θυμηθώ, γιατί λάτρεψα αυτό το χαμόγελο.

Κι ας είναι αργά.

Πηγή: εδώ

Χριστός Ανέστη!

Χριστός Ανέστη!!!

Χριστὸς Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν

θανάτῳ θάνατον πατήσας

καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι

ζωὴν χαρισάμενος.

Μ.Σάββατο

Η Ανάσταση του Χριστού εορτάζεται από την Εκκλησία από την στιγμή της καταβάσεώς Του στον Άδη, όπου ελευθέρωσε τις ψυχές των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης από το κράτος του θανάτου και του διαβόλου. Η ημέρα του Μ. Σαββάτου, όταν η ψυχή του Χριστού με την θεότητα βρισκόταν στον Άδη και το σώμα μαζί με την θεότητα βρισκόταν στον τάφο, οπότε νικήθηκε το κράτος του διαβόλου και του θανάτου, θεωρείται μεγάλη ημέρα από την Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού συνδέεται με την ημέρα της Κυριακής. Ο Χριστός αναστήθηκε τις πρωϊνές ώρες της Κυριακής.Δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό χρόνο της Αναστάσεώς Του, αφού κανείς δεν τον είδε την ώρα εκείνη, αλλά πιστοποιήθηκε όταν βαθειά χαράματα οι Μυροφόρες γυναίκες πήγαν στο μνημείο για να αλείψουν το σώμα του Χριστού με αρώματα. Έτσι, η Κυριακή, η πρώτη ημέρα της εβδομάδος, είναι η ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού. Εάν ο Χριστός το Σάββατο νίκησε το κράτος του θανάτου, την Κυριακή πιστοποιήθηκε σε όλους η Ανάστασή Του, ότι Αυτός είναι ο νικητής του θανάτου και του διαβόλου.Oι δυνατοί κρότοι, υποδηλώνουν, τη βοή, που ακολούθησε το θαύμα της Ανάστασης σκέπασαν τα πάντα. Η γη σείστηκε και ισχυρή βοή συγκλόνισε το σύμπαν.

Η Πρώτη Ανάσταση γιορτάζεται απο την Εκκλησία, στις 9 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ενώ το Μέγα Θαύμα της Ανάστασης σηματοδοτείται την ίδια μέρα με την αφή του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων. Τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής αναγγέλλεται το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως με λαμπρές εκδηλώσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Πηγή: Διαδίκτυο

Μ. Παρασκευή

Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπό τοῦ ξύλου καθελών, τό ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ εἱλήσας καί ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο.

Μ. Πέμπτη

Η αγκαλιά του Εσταυρωμένου

μένει ανοιχτή εις τους αιώνας

Σε περιμένει...

«Διά ξύλου ὁ Ἀδάμ παραδείσου γέγονεν ἄποικος· διά ξύλου δέ σταυροῦ ὁ ληστής παράδεισον ᾤκησεν· ὁ μέν γάρ γευσάμενος ἐντολήν ἠθέτησε τοῦ ποιήσαντος· ὁ δέ συσταυρούμενος Θεόν ὡμολόγησε τόν κρυπτόμενον. Μνήσθητι καί ἡμῶν, Σωτήρ, ἐν τῇ βασιλείᾳ σου».

Μετάφραση

Διά τοῦ ξύλου (τοῦ δέντρου πού ἔφερε τόν ἀπαγορευμένο καρπό), ὁ Ἀδάμ ἐγκατέλειψε (ἐκδιώχτηκε) ἀπό τόν ἐπίγειο Παράδεισο· διά τοῦ ξύλου ὅμως τοῦ σταυροῦ ὁ ληστής κατοίκησε στόν (οὐράνιο) Παράδεισο· γιατί, ἐκεῖνος πού γεύτηκε τόν καρπό, ἀθέτησε τήν ἐντολή τοῦ Πλάστη του· ὅμως ὁ συσταυρωνόμενος ληστής ὁμολόγησε τό Θεό, πού κρυβόταν κάτω ἀπό τή σάρκα Του. Θυμήσου κι ἐμᾶς, Σωτήρα, ὅταν ἔλθεις στή Βασιλεία σου.

Μ. Τετάρτη

Κατά την Μεγάλη Τετάρτη επιτελούμε ανάμνηση του γεγονότος της αλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, η σύγκλιση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του.

Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι στου λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο. Η τιμή του ήταν γύρω στα τριακόσια δηνάρια, πολύτιμο άρωμα και γι' αυτό οι μαθητές την επέκριναν και περισσότερο απ' όλους ο Ιούδας. Γνώριζαν οι μαθητές καλά πόσο μεγάλο ζήλο έδειχνε πάντοτε ο Χριστός για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως την υπερασπίσθηκε, για να μην αποτραπεί απ' το καλό της σκοπό. Ανέφερε μάλιστα και τον ενταφιασμό Του, προσπαθώντας να αποτρέψει τον Ιούδα από τη προδοσία, αλλά μάταια. Τότε απέδωσε στη γυναίκα την μεγάλη τιμή να διακηρύσσεται το ενάρετο έργο της σε ολόκληρο την οικουμένη.

Ο Ιερός Χρυσόστομος υποστηρίζει ότι δύο ήταν οι γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Κύριο. Οι τρεις πρώτοι Ευαγγελιστές αναφέρουν μια και την ίδια γυναίκα, που πήρε την ονομασία πόρνη. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης όμως κάνει λόγο για άλλη γυναίκα, αξιοθαύμαστη και σεμνή, τη Μαρία την αδελφή του Λαζάρου, που άλειψε τα άχραντα πόδια Του σκουπίζοντας τα με τις τρίχες των μαλλιών της.

Πηγή: εδώ

Μ. Τρίτη

Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα, ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μὴ τῷ ὕπνῳ κατενεχθής, ἵνα μῄ τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθῇς, ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός, διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς.

(Μετάφραση Ανδρέας Θεοδώρου)

Να, ὁ Νυμφίος ἔρχεται στὸ μέσο τῆς νύχτας, κι εὐτυχισμένος θὰ εἶναι ὁ δοῦλος ποὺ θὰ τὸν βρεῖ (ὁ Νυμφίος) ξάγρυπνο νὰ τὸν περιμένει· ἀνάξιος ὅμως πάλι θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ τὸν βρεῖ ράθυμο καὶ ἀπροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου νὰ μὴ βυθιστεῖς στὸν πνευματικὸ ὕπνο, γιὰ νὰ μὴν παραδοθεῖς στὸ θάνατο (τῆς ἁμαρτίας) καὶ νὰ μείνεις ἔξω τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ ἀνάνηψε κράζοντας· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶσαι ἐσὺ ὁ Θεὸς· σῶσε μας διὰ τῆς προστασίας τῶν ἐπουρανίων ἀσωμάτων δυνάμεων (τῶν Ἀγγέλων).

Μ. Δευτέρα

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, σύμφωνα με το τηρούμενο Μηναίο ή Μηνολόγιο, η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ, του επονομαζόμενου "Παγκάλου" του γιου του Ιακώβ, που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην άκαρπη συκιά, που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε μ' ένα του λόγο.

Ο Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ ο οποίος όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του λόγω της ενάρετης ζωής του και αρχικά τον έριξαν σ' ένα λάκκο και προσπάθησαν να εξαπατήσουν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Αφού δεν μπόρεσαν να εξαπατήσουν τον πατέρα τους, τον πούλησαν σε εμπόρους, οι οποίοι με την σειρά τους τον πούλησαν στον αρχιμάγειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Φαραώ Πετεφρή. Εκεί ο Ιωσήφ αφού δεν ενέδωσε στις ερωτικές επιθυμίες της συζύγου του Πετεφρή, συκοφαντήθηκε από την ίδια και ο Φαραώ τον φυλάκισε. Κάποτε όμως ο Φαραώ είδε ένα παράξενο όνειρο και ζήτησε έναν ερμηνευτή. Ο Ιωσήφ ερμήνευσε ότι θα έλθουν στη χώρα επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και λιμού. Ο Φαραώ ευχαριστημένος και ενθουσιασμένος από τη σοφία του, έδωσε στον Ιωσήφ αξιώματα. Ο Ιωσήφ διαχειρίσθηκε άριστα την εξουσία και φρόντισε στα δύσκολα χρόνια του λιμού τον λαό. Στα πρόθυρα του λιμού τα αδέρφια του που τον είχαν φθονήσει φανερώθηκαν μπροστά του ζητώντας βοήθεια. Εκείνος όχι μόνο δεν τους κρατούσε κακία, αλλά αντιθέτως τα συγχώρεσε και τα προσκάλεσε μόνιμα στην Αίγυπτο μαζί με τους γονείς του.

Πηγή: εδώ

Κυριακή των Βαΐων

Η ελληνορθόδοξη χριστιανική υμνολογία ειδικά για την Κυριακή των Βαΐων περιλαμβάνει τρία θριαμβικά αναστάσιμα απολυτίκια και ένα κοντάκιο της ημέρας. Τα οποία και είναι:

1ο απολυτίκιο' (Ήχος α΄)

Την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος,εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεόςόθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες,σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν. Ωσαννά εν τοις υψίστοις,ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου

2ο απολυτίκιο (Ήχος δ΄)

Συσταφέντες σοι δια του βαπτίσματος, Χριστέ ο Θεός ημώντης αθανάτου ζωής ηξιώθημεν τη Αναστάσει σουκαι ανυμνούντες κράζομεν: Ωσαννά εν τοις υψίστοις,ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

3ο απολυτίκιο (Ήχος πλαγιος β΄)

Μετά κλάδων υμνήσαντες πρότερονμετά ξύλων συνέλαβον ύστερονοι αγνώμονες Χριστόν, Ιουδαίοι τον Θεόν.Ημείς δε πίστει αμεταθέτω,αεί τιμώντες ως ευεργέτην,δια παντός βοήσωμεν αυτώ.Ευλογημένος ει ο ερχόμενοςτον Αδάμ ανακαλέσασθαι.

Κοντάκιο (αυτόμελο)*, (Ήχος πλάγιος β΄)

Τω θρόνω εν ουρανώ,τω πώλω επί της γηςεποχούμενος Χριστέ ο Θεός.Των αγγέλων την αίνεσινκαι των παίδων ανύμνησινπροσεδέξω βοώντος σοι,Ευλογημένος ει ο ερχόμενος,τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.

Χρόνια πολλά μανούλα!

Άγιος Λάζαρος

Απολυτίκιο 

Την κοινήν Ανάστασιν προ του σου Πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός. όθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες, Σοι τω νικητή του Θανάτου βοώμεν. Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Εξήγηση: Για να βεβαιώσεις ότι κι εμείς όλοι θα αναστηθούμε κατά τη δεύτερη παρουσία Σου, προτού πάθεις και πεθάνεις, ανέστησες από τους νεκρούς τον Λάζαρο, Χριστέ, ο Θεός μας. Γι' αυτό κι εμείς οι χριστιανοί, όπως τα παιδιά των Εβραίων, που κρατούσαν στα χέρια κλάδους από φοίνικες σαν σύμβολα της νίκης, ψάλλουμε σ' Εσένα, που νίκησες τον θάνατο: Ευλογημένος Συ, που κατοικείς στους ουρανούς. Δοξασμένος να είσαι Συ, που έρχεσαι απεσταλμένος από τον Κύριο και Θεό, για να σώσεις τον κόσμο.

Σήμερα γιορτάζει ο άγιος Λάζαρος εδώ μπορείς να διαβάσεις λίγα λόγια για τον βίο του!

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες :)

Εξομολόγηση

"Για να νιώση κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξη

τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θά γίνη

με την εξομολόγηση. Ανοίγοντας ό άνθρωπος

την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας

τα σφάλματα του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει

την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια

ή Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται!"

Γέρων Παΐσιος

Δυσκολίες

Επιτρέπει ο Θεός να έχεις ένα πόνο..μια δυσκολία..μια στενοχώρια..μια θλίψη,

να περνάς κάτι που σε συνθλίβει..κάτι που σε συντρίβει ως τα κατάβαθα της υπάρξεώς σου..

Αυτό είναι ευλογία , είναι επίσκεψη Του Θεού...

Είναι σαν να σου λέει ο Θεός...

Εδώ είμαι....στάσου λίγο και πρόσεξε...

Εσύ τι λες;

"Κανένας λόγος να μείνεις είναι

ένας καλός λόγος για να φύγεις."

Καλό μήνα!

Πώς ν'αντέξω;

Πώς ν'αντέξω;

Πες μου πώς... Άνθρωπος είμαι. Με πιάνει το παράπονο...
Αλλιώς τα περίμενα τα πράγματα και αλλιώς γίνονται".
Είναι πολύ δύσκολο.
Ένας άγιος άνθρωπος μου είπε ότι όσο μεγαλύτερες γίνονται οι δυσκολίες
τόσο πιο πολύ μάς προσέχει ο Θεός.
Τόσο μεγαλώνουν οι ευεργεσίες του.
Γι'αυτό, χαμογέλα, Χαρμολύπη η ζωή μας...
Κάνε τον πόνο σου δάκρυ προσευχής. Και θα δεις... Θα δεις που όλα θα πάνε καλά, δεν είναι δυνατόν να μην πάνε καλά!
Ξέρει ο Θεός τι κάνει. Μας δίνει σταυρό προσωπικό.
Μέχρι εκεί που αντέχουμε.
Μέχρι εκεί. Όχι παραπάνω...
Και μην ξεχνάς πως δεν είσαι μόνος. Είμαστε όλοι μαζί. Μαζί πονάμε, μαζί κλαίμε,
μαζί σφουγγίζουμε τα δάκρυα. Μαζί χαμογελάμε! Μια προσευχή βγαίνει απ'όλους μας μαζί και τρέχει προς το Θεό!
Ανεβαίνει με ελπίδα και φόρα στο θρόνο του!
Υπομονή και μην τα παρατάς!
Κάποτε θα γυρίσει η σελίδα. Κάποτε όλα θ'αλλάξουν...

Πηγή: Αόρατοι ερημίτες

Έλληνες φοιτητές στο Μάντσεστερ χορεύουν ...Ζορμπά

Έλληνες και Κύπριοι φοιτητές ξεσήκωσαν την Αγγλία χορεύοντας Ζορμπά και το Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας στο κέντρο του Manchester ανήμερα της 25 Μαρτίου 2015.Το βίντεο προκαλεί συγκίνηση καθώς ο ελληνικός ήχος ακούστηκε σε ένα τόσο κεντρικό σημείο μια άλλης χώρας. Οι φοιτητές προφανώς ήθελαν να περάσουν ένα μήνυμα ενότητας των Ελλήνων για τις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα. Οι περαστικοί κοντοστάθηκαν και άρχισαν με ρυθμό να χτυπούν παλαμάκια. Απολαύστε το βίντεο....!